Archive for Oktober 2008

Knižny pomnik serbskeho terorista

31. Oktober 2008

Jurja Kochowu najnowšu knihu „Na kóncu dnja” přečitawši sym zaso zahorjeny, kaž přeco po lekturje jeho twórbow. Z mojeho wida je wón hižo běrtlk lětstotka najlěpši serbski spisowaćel, štož tež na tym zaleži, zo porno druhim awtoram w tym času přewjele knihow pisał njeje. Kóžda jeho knihow ma zajimawe poselstwo, psychologisce wušiknje rysowane wosoby a jaknu ludowu rěč. Čitar pytnje, zo Koch prezency na aktualnych knižnych wikach dla ze swojimi linkami do zjawnosće njestupi, ale přetož je so jemu znowa literarny koncentrat bytostnych mysličkow zešlachćił.

 

Tak je to tež było ze stawiznu młodeho kruwarja Jurja Ryćerja z Hórkow, kiž bu w lěće 1794 w Šešowje zjawnje wotprawjeny, dokelž je statokaj burow, kotrymajž słužeše, wotpalił. Ryćer je runja fararjej Jurjej Cyžej, tachantej Wencelej Kobalcej, kurwjerchej Friedrichej Augustej, buromaj Čechej a Štrusej a katej Zipferej, kotřiž wšitcy w knize rólu hraja, historiska wosoba. Jich konkretne jednanja w Kochowym powědančku su wězo wumyslene, wšako su tehdom jenož zastupjerjo towaršnostneje mocy archiw wjedli, a normalny chudy analfabet kaž naš kruwar njeje ničo pisomneho zawostajił.

 

Njedźiwajcy toho je dźakowano stawiznopisej znate, kaž dyrbješe w tak mjenowanych dobrych starych časach, kotrež njejsu dobre byli, jednory lud žiworić.Wšědnu njeprawdu klasoweje towaršnosće (zasakłym konserwatiwnym k informaciji: Zapřijeće „klasa“ njejsu funkcionarojo SED wunamakali) je Koch takrjec do konkretneho pada přenjesł. Kaž je wón sam w interviewje prajił, je kruwar Ryćer najskerje tajke něšto kaž serbski terorist był, kiž je so spjećował njeznjesliwym njesprawnosćam. Spisowaćel da farajej Cyžej na wotprawišću při delinkwentej stejo wuwołać: Dajće wšěm chlěb, wšědny chlěb, kaž so my kóždy dźeń modlimy, a potom njebudźemy tajkim kaž Jurjej Ryćerjej hłowu rubać trjebać.         

 

Powědančko je špihel towaršnosće, w kotrejž socialny status wšo postaji: Štóž je niskeho jowpřińdźenja, nima šansu porjadneho wukubłanja, njedóstanje čłowjeka dostojnu mzdu, njemóže jebanstwam a ludarstwam ludźi wyšeje woršty wobarać, haj wón dyrbi samo sej lubić dać, zo njeda so jeho lubosć rozdźělneho socialneho statusa dla zwoprawdźić. Bohudźak su tehdomniše towaršnostne poměry přewinjene. A to njech tak wostanje, dokelž bjez sprawnosće njeje žadyn měr. Tohodla njesměmy so ze zaso přiběracymi socialnymi rozdźělemi w towaršnosći wotnamakać, wšako tajkale tendenca ani demokratiskim ani křesćanskim idealam njewotpowěduje.

 

Njech so tež dźensniša cyrkwinska wyšnosć na runinje biskopow, kotraž so rady (a z prawdu) z njeskutkami stareho socializma zaběra, jónu prašenju wěnuje, kaž su wěste formy tradicionelneje pobožnosće lětstotki dołho wopačnu ćerpliwosć napřećo objektiwnej njeprawdźe spěchowali a kaž je cyrkej na tute wašnje system njeprawdy stabilizowała. Zo su duchowni wodźerjo rozswětlerskeho hibanja 18. a 19. lětstotka přewažnje jara přećiwokřesćanscy byli, ma z tym historiskim zaprajenjom křesćanstwa na polu socialneje sprawnosće činić. Z wumóžnika Chrystusa su krala Chrystusa činili, kiž je prěnjotnje kralam po boku, za kotrychž maja so potom chudźi ludźo woprować, hač we wotročstwje abo we wójnje.

 

Tohodla njetrjeba so w 21. lětstotku žadyn křesćan za swoje socialistiske ideale wusprawnosćić, ale skerje tón wěriwy, kiž kemši chodźi a njedźiwajcy toho přiwisnik starych njesprawnych poměrow je.

Změna w Sakskej

30. Oktober 2008

Hans Eggert, něhdyši dołholětny šefredaktor Sakskich a Berlinskich Nowin, skutkuje na wuměnku jako kolumnist na prěnjej stronje Tydźenskeho kurěra. Nazhonity žurnalist potajkim, kiž so we wulkej a małej politice derje wuznaje. Njedawno je so wón we wudaću z čisłom 43, kotrež móže sej kóždy tež w interneće pod www.wochenkurier.info wobhladać, słowa jimał k prašenju politiskeje změny w zwjazkowych krajach.

 

Po słowje rěkaše mjez druhim: … a samo w Sakskej njeje CDU jako opoziciska strona hižo njemyslomne. Hdyž Hesenska čerwjeno-čerwjeno-zelena, čehodla potom tež nic tele čorne wuchodne kralestwo?“ Potom dyrbjała tule SPD „knježerstwoweho šefa Lěwicy wolić“.  To by so k nalětnjemu woprašowanju demoskopiskeho instituta Emnida hodźało, po kotrymž chce wjetšina wobydlerstwa w Sakskej krajne knježerstwo bjez CDU. Statna kenclija je połdra lětdźesatka Emnid měnjenje ludźi w swobodnym staće přepytować dała, doniž njejsu so jej wuslědki wjac lubili …

 

Bayerska je pokazała: Hdyž jedna strona jara dołhi čas knježi, začuwaja ludźo z přičin demokratiskeje kultury potrjebu, so wo wěstu změnu postarać. Hač w krajnoradnych zarjadach, w knježerstwowych prezidijach, na čole mócnych towaršnostnych zwjazkow abo w centrali statneho knježerstwa, wšudźe w Sakskej płaći: Karjeru móžeš jenož činić, jeli sy čłon CDU abo jej demonstratiwnje dosć přichileny. Nowa statna strona – bjez blokowych přećelow.

 

Štó sadźi na to, zo budźe sakska CDU za jědnaće měsacow w opoziciji?

Smjerć – wrota do lěpšeho žiwjenja?

29. Oktober 2008

Štož je něšto smjerćdobre, to njeda so kwalitatiwnje dale stopnjować. Jedyn luby čłowjek z přećelstwa je njedawno prajił, zo maja tajkele rěčne konstrukcije hłubši wuznam a pokazuja na wažnosć smjerće, dokładnje prajene, na smjerć jako wrota do wěčneho žiwjenja. Je-li smjerć započatk poprawneho žiwjenja, přińdźe pak čłowjekej prastare prašenčko do myslow, kak tajka eksistenca zwonka ruma a časa wupada.

 

Na rownych kamjenjach nic jenož w Serbach hustodosć steji: Spi w měrje. Ale to su tola njespokojace wuhlady, jenož wěčnje spinkać. Tež wěcka ze splahomaj njeje dowujasnjene: Budźemy dale wón a wona abo wone? To by škoda było. Jeli ma wěčna knježna a bjezkónčnje dušna swjata Marija najwjetši přikład idealneho žiwjenja być, tak a tak na tym dwěluju, hač su njebjesy docpěća hódny cil: Tajku wostudłosć njewutraješ.

 

Wosebje by mje zajimowało, što wot nas poprawom wostanje. Časy stareho dualistiskeho wida na swět – tule ćěło, kotrež zańdźe, tamle duša, kotraž wotleći – su nimo. Tuta nabožna teorija ani modernej teologiji ani wědomostnym spóznaćam njewotpowěduje. Moderny katolski teologa Hans Küng je jónu pisał: Čłowjek jako ćělnodušiny cyłk zemrěje do Boh a je potom tam přiwzaty. To wězo runjewon nazornje njeje.

 

Porno ludźom w srjedźowěku, kotřiž su sej swój njebjeski přichod rjenje wumolowali, stejimi my moderni před tołstej młu.

Wjećba Čornoboha

28. Oktober 2008

Hdyž je Korla Wulki před lěttysacom ze swojim wójskom přećiwo Serbam wojował, słušachu mužojo cyrkwinskeje wyšnosće k jeho strategiskim poradźowarjam, wšako bě z předwidźanym kóncom politiskeje njewotwisnosće Serbow wotstronjenje pohanstwa zwjazane. Štóž so ze stawiznami tehdomnišeje doby zaběra, zwěsći, zo bě z hladanišća našich prjedownikow system jich bohow njeparujomny dźěl serbskeho žiwjenskeho wašnja, kotrež su woni zakitować spytali.

 

Zo je so pohanstwo tehdom w słowjanskich kónčinach zminyło, ma objektwinje štyri přičiny: Sprěnja kaž na kóncu antiki w Romje nutřkowna słabosć – woršta inteligency njechaše dale do spodźiwneje mnohotosće starych bohow wěrić. Tón nowy bóh scomter nowym teologiskim systemom jim so zdaše bóle plawsibelny być. Zdruha je z nowym bohom přichadźaca towaršnosć na wyšim hospodarskim niwowje była a z nowymi atraktiwnymi tworami wabiła. Střeća bě zapadne mócnarstwo technisce a z tym tež wojersce sylnišo hač słowjanske kmjeny. Zeštwórta njejsu sej Słowjenjo napřećo křesćanskej mocy přezjedni byli: Jedni chcychu so kulturnje kruće wotmjezować, druzy wosebje w nahraničnych kónčinach radšo z bohatymi susodami wuměnjeć.

 

Tysac lět pozdźišo je so pohanstwo – wjećba zahneteho Čornoboha – jako towaršnostna móc wróćiło, a nětk wojuja někotři katolscy Serbja jako posledni přećiwo sekularizowanju, sej myslo, zo by hewak Serbstwo k rakecam jěło – ironija stawiznow. Jich pozicija je dale a bóle zadwělowana, po tym zo dyrbjachu póznać, zo kapitalizm k rozšěrjenju noweho pohanstwa wjace přinošuje hač idiotiski statny ateizm hłupych NDRskich funkcionarow, kotřiž su swojich policistow nuzowali, z cyrkwje wustupić.

 

A dalša ironija stawiznow: Nawjace tych, kotřiž buchu nuzowani, z cyrkwje wustupić, njejsu zas zastupili, po tym zo je tak mjenowana křesćanska strona w Sakskej knježerstwo přewzała. Nawopak, wjele ludźi je hakle nětk wustupiło – cyrkwinskich dawkow dla. Třeća ironija: Křesćanstwo je starym pohanam – teologisce – takrjec ćěło wot ducha a duše wotrubało, ćěło, dotal žórło najwšelakorišich wjeselow kulinariskeho a erotiskeho razu, bu k centrumej hrěšnosće – hlej w tym zwisku kěrluše Wosadnika … Ale nětk runje w něhdyšich křesćanskich krajach so ludźo swojeho ćěła wjesela – we wellnesskupjelach, rjanych hosćencach a wot cyrkwinskich doktrinow wuswobodźenych splažnych poćahach.

 

To wšo na to pokaza, zo je nowe pohanstwo z duchownej mócu kaž w srjedźowěku stare křesćanstwo. Naši nowi bohojo njesedźa w lěsu abo na horje, ale w nakupowanišćach. Woni su najnowše a najtuńše twory, kotrež nam žiwjenje wolóžeja a porjeńšeja. Naši měšnicy su lěkarjo, kotřiž dale a wjac chorosćam wotpomhaja a naše žiwjenje podlěšuja. Naša nabožina rěka ciwilzatoriski, techniski a kulturny postup. Chcemy sej hromadźe rjane žiwjenje na zemi činić, do wěčneho žiwjenja chcemy snadź hišće někak wěrić, ale wěrić rěka njewědźeć … To płaći tohorunja za bamžow, wšako je samo jedyn předchadnik Benedikta XVI. z 20. lětstotka přećiwo swojim starobnym wobćežnosćam z bańkami wowčich fetow wojował.  

 

Křesćanstwo je ze swojim swětonahladom doła sylzow a wotpuska za hrěchi ze zaměrom myta w njebjesach zwrěšćiło. Faktisce nichtó hižo chutnje do tohole systema njewěri. To naši duchowni wědźa a tohodla powědaja w prědowanjach najradšo wo ludźoch w cuzych kulturach, kotřiž su najebać chudobu ze swojim žiwjenjom spokojom. Strategiski problem tajkeho nabožneho powučowanja: Tež tute kultury so žedźa za wjac derjeměćom, a jeli je wone potom přišło, je z pobožnej spokojnosću nimo.    

 

Tak je Čornobóh tola dobył – tysac lět po jeho poražce.

Prawy serbski ton

27. Oktober 2008

Kóžda rěč ma swójsku melodiju. Kak klinči serbšćina z erta přerězneho Serba? Kaž „němsce łamana čěšćina“, praješe mi jónu Drježdźanski žurnalist, kiž je serbskemu ludej jara přichileny. Wón bě tež hižo hósć na serbskich kulturnych zarjadowanjach, to rěka wón so wuznaje z našim kolektiwnym tonom. Dale a katastrofalniše wurěkowanje serbskich słowow we wšěch wobłukach našeho towaršnostneho žiwjenja moju mandźelsku dale a bóle wobćežuje, wšako wona w tym začuwa skomolenje swojeje maćeršćiny.

 

Čim hórje so prezentuja serbske rěčne poměry, ćim rjeńšo je, jeli wuwzačnje jónu serbšćinu w jeje dospołnej luboznosći słyšiš. Na přikład z erta fararja, kiž njeje jenož dušepastyr, ale duchowny. Smy njedźelu wulke zbožo měli, přetož našeho dobreho fararja Wornarja, putnikowaceho w Lourdesu, zastupowaše farar Kilank. Tajka perfektna słowjanska melodija, tajke wuběrne serbske wurěkowanje, cyle wothladajo wot wobsahowje ekscelentneho prědowanja, pokazujetej, kajka rjana naša rěč poprawom je.

 

A jenož w tajkim stawje serbšćina cuzych ludźi přiwabjuje. Prošu naležnje wšěch, kotřiž su w zjawnosći za serbske słowo přisłušni, zo njech so woni wo prawy serbski ton staraja resp. so při tym pomhać dadźa. Hewak je krasna serbšćina ke smjerći zasudźena, dokelž „němsce łamanu čěšćinu“ nichtó njetrjeba.

 

Něšto druhe, štož mi dale a bóle na čuwy dźe: Nałožowanje serbšćiny klinči hustodosć tak prócowane, zo ćerpiš jako připosłuchar při kóždym słowčku. Wot „profesionelnych“ Serbow, kotřiž maja jako wosobiny serbske byće zjawnje sćělesnjeć, wočakuju čiłe pluskotanje při bjesadźe a w narěčach. So wě, zo to jenož ludźo šafnu, kotřiž sami wot ranja hač do wječora serbsce rěča a mysla (!) – tež zwonka słužbnych winowatosćow. K tomu tež słuša, do słownika hladać a nas z połněmskim bledźenjom njewobćežować …      

 

Druhdy dyrbiš klawěr hłosować dać, tež jazyk trjeba hdys a hdys pomoc, zo by prawy ton namakać móhł.

Seks a politika

26. Oktober 2008

Prof. dr. Dietrich Šołta, direktor Serbskeho instituta, je so w swojej přeco čitanja hódnej kónctydźenskej rubrice „zboka widźane“ w předźenaku tón raz pod titulom „panika a politika“ trendej serbskeje literatury wěnował, so tematisce na njewuspěch w lubosćinskich poćahach koncentrować a politiku ignorować. Tule diagnozu je wuslědk jeho přispomnjenjow k najnowšej zběrce načasnych powědančkow „Cyblowe suknički“.

 

Wón skedźbni z tym na bytostny brach načasneje serbskeje literatury, kotryž je po mojim zdaću na tym wina, zo faluje serbskemu spisowaćelenju tuchwilu potenca za wulki načasny roman. Wulki roman nastanje jenož za pisanskim blidom, hdźež čłowjek sedźi, kiž wosobinske a zjawne naležnosće zwjazuje a na přikład splećenosć lubosćinskeho žiwjenja a towaršnostnopolitiskich poměrow z literariskimi srědkami nazornje předstaji. Hlej na tak mjenoway „roman přewróta“ z titulom „Adam und Evelyn“ z pjera znateho wuchodnoněmskeho awtora Inga Schulze.

 

W druhim serbskim medijalnym wobłuku tajke něšto nětk předleži: Projekt hudźbneho wideja „brunica, serbske słowo a hudźba“ (produkowane w nadawku župy Běła Woda/Niska a podpěrane wot koncerna Wodopada), kotrehož wupłód staj Michał Cyž (SAEK Budyšin) a hudźbnik István Kobjela wčera wječor zhromadnje z třinaće sobu skutkowacymi šulerjemi Slepjanskeje srjedźneje šule a z Horneje Łužicy na jubilejnej kermuši w Slepom pokazałoj, je na wuměłsko-techniskim niwowje dobreho MTV-wideoklipa dóńt młodych ludźi z Łužicy z politisce łoskoćiwej tematiku wudobywanja brunicy w serbskim sydlenskim rumje do wuběrneho cyłka zjednoćił. Wobaj aspektaj, zničenje přirody přez hobersku techniku, ale tež naša sobuzamołwitosć jako přetrjebarjo miliny, stej jara derje znazornjenej. 

Snadź móže tež serbska literatura swój wobmjezowany wobzor kusk rozšěrić a nimo seksa tež politiku wobkedźbować.

Dźěći twarja zhromadnu Łužicu

24. Oktober 2008

Po popołdnišim so kupanju we wellnesskupjeli a wječornym wjesłowanju ze smólnicami na bliskim jězoru chila so mój pobyt w młodowni pomału ke kóncej. Prezentacija wideja w Slepom budźe jutře wječor posledni wjeršk wotměnjaceho, zajimaweho a přijomneho tydźenja w lěsu a jamje pola Běłeje Wody. Sym wšěm zamołwitym za tute dožiwjenje dźakowny, wosebje pak dźěćom, kotrež su přeco z dobrej naladu při wěcy byli. Tak by rěčne lěhwo z modernymi cool projektami w Slepjanskich kónčinach z dobrej tradiciju so stać móhło. A při tajkej składnosći móža so dźěći ze srjedźneje a Hornjeje Łužicy spřećelić, štož tyje zhromadnosći we Łužicy.

Bager žerje Serbow

24. Oktober 2008

W nocy na wěži informaciskeho centruma koncerna Wodopada při Wochožanskej wuhlowej jamje. Widźimy rjećaz wobswětlenych płoninow: Na lěwym boku docpěje na běžacym pasu wotsyp swój cil, w srjedźišću wudobywaja brunicu, a na prawym boku žerje hoberski bager krajinu, wodnjo a w nocy, w kóždej sekundźe něšto kubiknych metrow. Wón so widźomnje hiba do směra Trjebin.

 

Jedyn hólc ze skupiny Slepjanskich dźěći, 13-lětny z wosmeho lětnika srjedźneje šule, dyrbi tutoho bagra dla bórze ze swojimaj staršimaj z Trjebina preč. Dokal woni přećahnu, wón hišće njewě. Tón šwižny, hibićiwy kadla nimale wšo rozumi, štož jemu serbsce powědaš, ale lědma serbsce wotmołwi, jenož hdyž jeho wuraznje wo to prosyš. Kajku perspektiwu ma serbskosć w tych kónčinach, hdžež je najwjetše městno – Běła Woda – połmortwa, połnje prózdnych bydlenjow a prózdnych blakow, hdźež su woni wulkodomy spotorhali?

 

Dwurěčna tafla při informaciskim centrumje rěka „Weißwasser – BeLa Woda“. Porno bagrej, wo kotryž so stajnje a dokładnje staraja, zo njech tak skoku kaž móžno Slepjansku wosadu žerje, njeknježi Serbam napřećo tajkale kedźbliwosć. Detaile njejsu wažne, hłowna wěcka, zo image trjechi: Serbski ministerski prezident da serbski sydlenski rum sakskeje energijoweje politiki dla wotbagrować, a šwedski koncern, kiž je wot politiki licencu za žerjacu techniku z NDRskeho časa dóstał, spěchuje připódla serbske projekty.

 

A tohodla su wšě aktualne woprašowanja ludnosće w Slepom směšne, wšako njesmědźa ludźo k najwažnišemu dypkej žane měnjenje pokazać: Hač smě wony hoberski bager dale jich domiznu žrać … Hdyž je młoda žona zjawnostneho dźěła Wodopada zawčerawšim našej skupinje rozkładła, kajki teren sej woni nětk za rozšěrjenje wudobywanja wuhla žadaja, je wona cyle připódla přispomniła: Njewěm, hač tam nichtó wot was bydli. Wězo je so hólc z Trjebina přizjewił: Haj, ja, dokelž přińdu z Trjebina. Ale potom je młody PRski ert jenož mjelčał.

 

Jeli chceš dopokaz měć, čehodla je politiske sebjepostajenje serbskeho ludu njewobeńdźomne žadanje na agendźe europskeje politik, wopytaj w nocy Wochožansku jamu.

Ekstremisća?

23. Oktober 2008

Smy w demokrtrajii žiwi, ale běda tomu, kiž twjerdźi, zo njeje demokratije – potom so wo njeho wustawoškit stara. Mjeztym zo dyrbješe so kóždy wobydler NDR před jednym słowčkom oficielneje kritiki na njedostatkach wšědneho žiwejenja k socializmej wuznawać, maš dźensniši dźeń swjatočnje na to skedźbnić, zo je wične hospodarstwo w formje wobstejaceho systema wjeršk wuwiwanje čłowjestwa.

 

Při wšej tajkej ideologiskej kekliji na to zabudźe, zo je wjetšina ludźi we wšěch epochach měnjenja byli, zo je eksistowacy towaršnostny porjad njewobeńdźomny dóńt, kotryž je wyšnosć někak w přezjednosći z Bohom zrjadowała. Hustodosć je so hižo po jednej generaciji politiski mainstream dospołnje změnił a ludźo maja prjedawše towaršnostne poměry za směšne.

 

Tak je, hdyž so ludźo wo swojich dožiwjenjach w NDR rozmołwjeja: Wěš ty što, kaž je to w lěću na Rujanach było, hdyž je njejapce piwo wšón było, abo w spodźiwnych socialistiskich hosćencach, hdźež dyrbješe so tež wot pinčnika placěrować dać, hdyž njeje ničo wobsadźene było. Abo hlej do NDRskich wědomostnych knihow, žane předsłowo njeje bjez wuchwalowanja marxizma wušło.

 

Znajmjeńša tajkich ideologiskich wuwjedźenjow móže so wědomostnik w ZRN wzdać, hdyž swoje wuslědki slědźenja napisa, wšako nichtó hižo njewěri, zo ma politika tajki wulki wliw na wšě wobłuki eksistency, zo dyrbiš nastajnosći wo tym rěčeć a pisać. Wězo mam parlamentarisku demokratiju scomter socialnym wičnym hospodarstwom zańč, ale w dobje globalizacije móže tež kóžda towaršnosć přez wid na druhe ludy spěšnišo něšto wuknyć: Na přikład zo bychu Němskej wjac elementow direktneje demokratije po přikładźe Šwicarskeje tyło, a zo knježi w skandinawiskich krajach bóle socialne wične hospodarstwo hač pola nas, bjez toho zo system tamle so sypnje.

 

Tohodla prošu mjenje prowincializma w prašenju za najlěpšim systemom. Ekstremist je skerje tón, kiž na tym wobsteji, zo dyrbi wšo při starym wostać.

Krabat a nurjacy

22. Oktober 2008

W kinje we Wojerecach smy film „Krabat“ hladali – wulke dožiwjenje to be wčera wječor. Tajke masy ludźi su přichwatali, tak je planowane začinjenje kina poprawom njepředstajomne. Džěći su zahorjeni byli. Mi wosobinsce bě přewjele actionefektow a klišejow nutřka, nimo toho dyrbju přidać, zo z kuzłarskimi wěckami hižo jako dźěćo ničo započinać njemóžach. Běch, sym a budu racionalist. Fiktiwne sceny jenož akceptuju, hdyž móžeš je jako són wobhladać, štož w tutym filmje bohužel móžno njeje.

 

Dźens wječor steješe nurjenje w basenku na zahrodźe młodownje na dnjowym porjedźe. Zmužići hólcy su pod wodu w nurjenskim wobleku a před kameru filmowcow swoju chrobłosć pokazali, wšako bě wonka maksimalnje sydom stopnjow a we wodźe z wěstosću jenož kusk wjac. Nimo toho je so lało, ale to je bóle nas přihladowarjow potrjechiło. Z tajkimi hólcami móže serbski lud hišće wjele na nohi stajeć  … Na kóždy pad je rjenje było a ćopły čaj je po tym jara słodźał. Njezapomnite dožiwjenje – a  porno filmej něšto cyle realne.

 

Woprawdźe cool serbske prózdniny!