Archive for Februar 2010

Žołma nostalgije přećiwo Vogtej – přestańće abo čitajće!

27. Februar 2010

Cyril Kola je so w kónctydźenskich Serbskich Nowinach jara wobšěrnje a na zajimawe wašnje słowa k prof. Matthiasa Theodora Vogtowym poručenjam jimał. Bohužel je cyły duktus wopodstatnjenja pozicije awtora chětro konserwatiwnje napołoženy. K jeho centralnym wuprajenjam słuša mjez druhim tuta sada: „Hladajo na lěta załoženja jednotliwych institucijow hodźi so z jich slěda sćěhować, zo běchu w datych wobstejnosćach organisce rostli.“ Bjezdwěla je tomu tak, ale to płaćeše tež za wjele němskich kulturnych a wědomostnych zarjadnišćow we wuchodnej Němskej, kotrež buchu po přewróće rozpušćene, přetož su so – statne, politiske, socialne a kulturne – wobstejnosće radikalnje změnili. Štož bě w połstatych lětach něšto cyle organiske, móže dźensa pod dospołnje hinašimi ramikowymi wuměnjenjemi kumštneho, skostnjeneho razu być.

Druhe bytostne misnjenje w kaž prajene kedźbyhódnym artiklu je, zo njeje awtor wočiwidnje rozumił, štož „ciwilna towaršnosć“ docyła je. Wón widźi w tutym wažnym wuchadźišću prof. Vogtoweho wida na serbski lud přećiwk ke zapřijeću „lud“ resp. wona „njeje synonym za ludoprawniski subjekt lud“. To pak tež njeje nichtó twjerdźił, ale wěrno je: Ciwilna towaršnosć je dźensniši dźeń zwoprawdźenje abstraktneho słowa „lud“ w praktiskim žiwjenju. Hdyž je žiwa serbska ciwilna towaršnosć, je tež žiwy serbski lud.

Jeho politiska zastupnica móže radlubje w přichodźe efektiwnišo hač nětk Domowina być, jeli budźe wona wědźeć, štož wona chce, potajkim: towarstwo mjez a někak nad towarstwami wostawać abo so z korporaciju zjawneho prawo stać. Abo na hinaše wašnje demokratisce legitimowane stejišćo napřećo němskej zjawnosći zabrać. Njedźiwajcy toho je iluzija, do toho wěrić, zo dawa jedna „serbska pozicija“ k wšěm móžnym temam. Tule iluziju runja wjele druhim staršim serbskim patriotam Cyrl Kola pěstuje. Njeje žanoho přirodneho zakonja, z kotrehož dawa so wěrnosć wotwodźować, štož serbskemu ludu najbóle tyje.

K rjanym předsudkam, kotrež z faktami podkłasć njemóžeš, słuša tuta teza: „Wot samsneje sumy zwostanje prajmy za powšitkownosć dale a mjenje, hdyž dyrbi so z njeje spochi wjace brać za płaćenje přistajenych ludźi“, na to pak su němscy „pjenjezdawarjo“ pozdatnje zabyli, tohodla mamy nětk wušparanja z skrótšenjemi. Tak cyle jednory bohužel swět njeje. W sakskim sejmje na přikład smě kóžda frakcija maksimalnje 75 procentow swojeho etata za personal wudawać – to dyrbiš na spočatku legislaturneje periody při zaplanowanju dźěłowych městnow a hladajo na powyšenje tarifa w přichodźe wobkedźbować. W serbskim institucionelnym swěće woni hižo z někak 90 procentami za personelne kóšty liča. Potom wězo lědma něšto za podpěru nowych projektow zwosta, to njeje zła wola přistajenych, ale prašenje dołhodobneho planowanja.

Prof. Vogt njeje žadyn Bóh tón knjez, ale wón je nic jenož po cyłej Sakskej připóznaty eksperta za strategiske planowanje kulturneje krajiny. Jeho poručenja su jeho namjet za organiske zaměstnjenje serbskeho institucionelneho žiwjenja w našej dźensnišej towaršnosći. Hač je wón při tym w kóždym detailu na prawy dypk přišoł, dyrbimy disktutować, ale přestańće prošu skónčnje z kolektiwnej nostalgiju, kak rjenje je w połstatych lětach zašłeho lětstotka było a zo dyrbi strukturelnje wšo dale trać, štož bu tehdom wunamakane. Hewak budu w mojim blogu wšě mjeztym zabyte stalinistiske basnje Jurja Brězana a druhich z woneho časa wozjewjeć, zo byšće k wědomju brać móhli, kajka towaršnostna mentalita tehdom cyle organisce knježeše …

ZSW z połnej paru do slepeje hasy

24. Februar 2010

K na „wječornym dialogu wo přichodźe serbskeje kultury“ Zwjazka serbskich wuměłcow nastupajo Vogtowe poručenja w zwisku ze serbskimi institucijemi naspomnjenym argumentam mi w tutej bjezsparnej nocy do mysli přińdźe:

– Zo suma přez Załožbu za serbski lud přewostajenych pjenjez diskusiju wobwliwać njesmě, je absurdne žadanje. Swobodny stat Sakska ma lětsa wjac hač jednu miliardu eurow někak zalutować, tuchwilu knježerstwo we wšěch wobłukach etaty skrótši, hač dźe wo młodźinske dźěło abo dróhotwar. Štóž wočakuje, zo budźe móžno, statne serbske pjenjezy w přichodnych lětach rozmnožić, njeje w realnym swěće žiwy.
– Unikatnosć serbskeje institucije njeje argument za ničo. So wě, zo je w tak małym ludźe kóžda institucija jónkrótna, to njeje pak wuraz kwality, ale wuslědk matematiki – by město wobstaća wobstejacych institucijow tež natwar hinašich tohorunja unikatnych zarjadnišćow móžno był kaž na přikład cyle unikatneho serbskeho medijoweho centruma.
– Zo njemóža institucije jako cyłk „dysfunkcionalny walčk institucijow“ (citat prof. Vogta) być, dokelž druhe mjeńšiny Serbam to wšo 60 lět zawidźa, je grotestne. Cyle wothladajo wot toho, zo je NDR w połstatych lětach z wida přerězneho zapadnika, hač je wón z čłonom wjetšiny abo mjeńšiny był, „sowjetska cona“ była, kotrejž ničo njezawidźiš, sym tuteje nostalgije dla jara zadźiwany. To potom rěka, zo njesměš mjez druhim tak mjenowany „Serbski ludowy ansambl“ přeměnić, přetož hižo tak dołho wobsteji. Serbske institucije su „dysfunkcionalny walčk“, dokelž dožiwjamy po 60 lětach razantny rozpad zjawneho serbskeho rěčneho ruma, kotremuž zadźěwać tute institucije kmane njejsu.
– Hdyž nětk rěka, zo je serbska kultura bjez serbskeje rěče móžno, je to wurěč za wšěch němcowacych, kiž chcedźa wot serbskich pjenjez žiwi być. Te časy su nimo, dyrbimy so na spěchowanje ludźi koncentrować, kotřiž su kmani, serbsce myslić a nic jenož němsce wo Serbstwje rěčeć.
– Zo pozdatnje njeje derje, by-li při přestrukturowanju institucijow „k změšenjam dóšło“, je wuprajenje zastarskeho myslenja. W našej postmodernej dobje je změšenje z principom postupa. Zo su serbske institucije přewažnje tak skóstnjene kaž wone tuchwilu su, je sćěh pobrachowaceho změšenja. Město toho je wjele małych kralow, kiž swój rewěr zakituja – zahubny staw!

Tak móžu jenož wostrózbjacy rezimej w Serbskich Nowinach wozjewjeneje debaty sćahnyć: z połnej paru do slepeje hasy.

Domowina chce serbsku radu sama wolić

23. Februar 2010

Namjet zwjazkoweho předsydstwa Domowiny k wólbam rady za serbske naležnosće Sakskeje nětk krajnemu sejmej předleži. Prezident parlamenta je frakcijam list Domowiny přepodał.

Po tym zo je „w zwisku z wólbami čłonow Rady za serbske naležnosće w Sakskej pola wobdźělenych a w zjawnosći k iritacijam dóšło“, kaž we wot předsydy Jana Nuka sposrědkowanym stejišću rěka, namjetuje zwjazkowe předsystwo třěšneho zwjazka Serbow, „zo by so tomu w přichodźe zadźěwało a w zajimje wjetšeje akkceptancy tutoho gremija pola němskeje a serbskeje ludnosće“ sćěhowace:

„1. Čłonojo Rady za serbske naležnosće w Sakskej maja so w přichodźe wot Domowiny jako zastupjerki zajimow serbskeho ludu nominować a wolić.
2. Wólby přewjedu so na hłownej zhromadźiznje Domowiny. Wothłosowanje je tajne.
3. Domowina wobroći so na Sakski krajny sejm z próstwu, § 6 Sakskeho serbskeho zakonja (SSZ) z dnja 31.3.1999 wotpowědnje změnić.“

Grawoćiwa němska čistota

21. Februar 2010

Zrudny napohlad štomow to je, přetož naša Łuhowska wjerba w srjedźišću, kiž je wšě šmrěki daloko přesahowała, hižo tři njedźele faluje. Lěwicarski gmejnski radźićel je mi pisał, zo wón njerozumi, čehodla su lisćowcy zakonsce bóle škitane hač jehlinowcy – telko njerozuma boli. A Njeswačanski wjesnjanosta wosrjedź Łužicy, ke kotrejž łuhojte łuki scomter wjerbami słušeja, čehoždla runje naša wjeska z połnym prawom Łuh rěka, je mi zdźělił, zo tuta družina štomow na sebi škita hódna njeje – telko zanjechanja přirodneje domizny njeje k wutraću.

Namaj wostudły napohlad bjez majestosće štomiska zwosta, kotrež bychu sej stari pobožni pohanscy Słowjenjo wažili. Woni su tehdom hišće začuwali, zo w starym štomje na wěste wašnje duch tči. Stari křesćanscy misionarojo su hordźe na wotrubanje symboliskich štomiskow byli – tón njeduch je so bohužel po cyłej krajinje přesadźił. Wulki lisćowc njerjad čini, praji wjele ludźi, a jich maličkostnosći wotpowědujo naše wjeski wupadaja – přiroda z metafyzisce wupadacej wuhorbjenosću so runa do bjezwuznamnosće.

Statne rěčnistwo Budyšin je namaj zdźěliło, zo woni oficielne jednanje přećiwo štompušćerjej wjedu – wěcneho wobškodźenja dla. Wyše toho su aktowe znamjo tuteje naležnosće napisali, pod kotrymž bychmój z nimi korespondować móhłoj. Sym jim dalši list pósłał a sej zahajenje jednanja tohorunja přećiwo wjesnjanosće žadał, kiž je dowolnosć za zničenje štoma dał, bjez toho zo je wón přičiny wobsedźerja ležownosće přepruwował, kotrež su so mjeztym jako wopak wukopali. Krajna direkcija je tydźenja krajnoradny zarjad Budyšin wo rozprawu prosyła. Tři króć su dotal regionalne medije wulce wo zrudnym kóncu našeje wjerby rozprawjeli, a wokrjesna radźićelka je mi slubiła, wěcku do wokrjesneho sejmika přinjesć.

Mnozy praja, štomy zaso narostu. Haj, ale tajke dostojne štomisko a tajki majestotny napohlad z woknom won hladajo ženje wjac w žiwjenju njezmějemoj. Grawoćiwa němska čistota je na čas naju žiwjenju na tutym blaku dobyła. Na kóšty ducha a duše stareje serbskeje zemje a charaktera Łuha. Ja nětk tež emocionalnje rozumju, što to rěka, swoju domiznu přisadźeć, kaž je to dóńt wšěch tych, kotrymž hač do dźensnišeho za por měsacow wudobywanja wuhla stalětne štomiska za přeco kradnu. A naša wjerba dyrbješe preč – bjez někajkeho wužitka. Za to njeje tróšt móžno, tohodla wšěch prošu, so sobuželnosće wzdać.

Blokowar Piwarc na Hansadróze

18. Februar 2010

13.2.2010 w Drježdźanach (klikń prošu na foto!)

Tak smy nacijam puć zašlahali

14. Februar 2010

Prěni raz njemóžachu nacije składnostnje róčnicy bomboweho nalěta přećiwo Drježdźanam w sakskej stolicy pochodować – dźakowano wuspěšnym blokadam dźesać tysac ludźi dokoławokoło dwórnišća Nowe město. Wosom hodźin w zmjerzku na samsnym blaku wutrawši smy swój zaměr docpěli. Kak je blokada na městnje fungowała, móžeće sej na fotoach wobladać, kotrež su přewodźerjo Boda Ramelowa wo našej akciji činili:

Sym tak mjenowane zjawne posedźenje frakcijow Lěwicy ze sakskeho, durinskeho a hesenskeho krajneho sejma a zapósłancow ze zwjazkoweho sejma – mjez druhim viceprezidentka Petra Pau z Berlina –, europskeho parlamenta a z Čěskeje a Pólskeje na čole najwjetšeje blokady zady dwórnišća na Hansastraße organizatorisce sobu přihotował a cyły dźeń pod hołym njebjom komunikaciju mjez wšěmi móžnymi ludźimi zrjadował. Najwjetše ćělne wužadanje: Sebje samoho tak programować, zo njetrjebaš dźewjeć hodźin na nuznik hić …

Fota horjeka sym wot swojeho městna direktnje před rjadom policije stejo činił. Wone su dokument, kak smy nacijam z cyłeje Europy puć na dróhach w našej sakskej stolicy zašlahali. Wosebje rjenje je napohlad serbskeho zapósłanca Hajka Kozela ze serbskim transparentom Lěwicy (hromadźe z frakciskimaj kolegomaj Andreju Roth, naprawo, a prof. Gerhardom Besierom, nalěwo). Tule je hišće wjac fotow: http://linksfraktionsachsen.de/index.php?pos=0&section=gallery&cid=7

A Bodo Ramelow je mje rano serbsce z „Bóh žonuj“ strowił!

Krajna direkcija wotrubanje wjerby přepruwuje

10. Februar 2010

Krajna direkcija (něhdyši knježerstwowy prezidij) w Drježdźanach je w běhu dweju dnjow na mój pohóršk zadźerženja Łužiskich zarjadnišćow w zwisku z wotrubanjom jónkrótneje stareje wjerby we Łuze dla reagowała. Referat krajneje direkcije za přirodoškit je sej wot krajnoradneho zarjada stejišćo k spušćenju štomiska na kromje k Njeswačidłu přisłušaceje wjeski žadał.

Mjeztym je so wukopało, zo chcyše nowy wobsedźer ležownosće wočiwidnje na pjenku wjerby zaćišć sposrědkować, zo je štom hniłe žro měł (hlej foto deleka), čehoždla dyrbješe so wjerba pozdatnje wotrubać. Ale jeho je koza liznyła: Je dosć fotow z pjenkom bjez dźěry a z rjanym hładkim powjerchom – w dnjach po njeskutku (foto horjeka). Za štyri njedźele chce krajna direkcija rozsudźić, hač je fachowodohladowanskich naprawow trjeba.

Hlej tež aktualnu rozprawu „Oberlausitzer Kurier“: http://alles-lausitz.de/2010/02/sturmlauf-gegen-%E2%80%9Ebaum-ab-gesetz%E2%80%9C/ Łuhowska wjerba jako symbol we wojowanju přećiwo nowemu zahubnemu zakonjej.

Štomisko bjez škita – wjerba wostawa w našej wutrobje žiwa

8. Februar 2010

Něhdy před lětstotkom wot ewangelskich Serbow sadźena bu tuta jónkrótna Łuhowska wjerba dnja 30.1. (!) 2010 bjez miłosće, rozuma a sensibelnosće wotrubana. Z přihłosowanjom gmejnskeho zarjada Njeswačidło. Njesměrny njeskutk.

Posledni list krajnoradnemu zarjadej Łuhowskeje wjerby dla – je škit štomow w našim wokrjesu hołe słowo?

7. Februar 2010

Sehr geehrte Frau Peters,

laut Titelgeschichte des „Oberlausitzer Kurier“ vom 6.2.2010 sagt der Neschwitzer Bürgermeister Schuster zur am 30.1.2010 gefällten Lugaer Weide, es „habe der Antragsteller mitgeteilt, dass der Baum Kernfäule habe“. Ob das tatsächlich so sei, wisse er nicht: „Das kann ich nicht beurteilen, ich muss erst die Bilder sehen.“ Die Bilder kann er nun im „Oberlausitzer Kurier“ auf S. 1 und 3 sehen, aus ihnen geht eindeutig hervor, dass der Baum keine Kernfäule hat.

In seinem Schreiben vom 3.2.2010 teilte mir Bürgermeister Schuster unter dem Briefkopf der Gemeinde Neschwitz gewissermaßen amtlich mit: „Andererseits war die Beseitigung zur Abwendung einer unmittelbaren Gefahr für Personen und Sachen erforderlich, denn die Weide war von fortschreitender Kernfäule betroffen.“ Das bedeutet: Das Schreiben der Gemeinde Neschwitz zur Rechtfertigung dieses Baumfrevels ist wahrheitswidrig. Der Bürgermeister hätte bestenfalls antworten können: Der Antragsteller hat behauptet, der Baum leide an Kernfäule, und die Gemeinde hat diese Behauptung nicht überprüft, aber ungeachtet dessen eine Fällgenehmigung erteilt.

Mit den baurechtlichen Argumenten verhält es sich ebenso, da erstens das Haus am anderen Ende des Grundstücks entstehen soll, zweitens sich in der Nähe der Weide seit vielen Jahren ein großes, komfortables Nebengelass einschließlich Garage befindet, ohne dass es dem Baum ins Gehege gekommen wäre, und drittens die Versorgungsleitungen mitnichten dort gelegt werden müssen, wo der Baum stand. Mit diesen Dingen wird man sich noch im Detail zu beschäftigen haben.

Das Verwaltungshandeln der Gemeinde Neschwitz im Zusammenhang mit der Fällung dieses die Landschaft prägenden, einzigartigen Baumes ist daher offenkundig unrechtmäßig und entsprechend zu beanstanden und aufzuheben. Hierbei sind auch die nunmehr erforderlichen erheblichen Ausgleichsmaßnahmen für diesen Baumfrevel durchzusetzen.

Mit freundlichen Grüßen
Marcel Braumann

Krajnoradny zarjad je „Sächsische Zeitung“ (pjatkowniše wudaće, str. 19) zdźělił, zo „aus Sicht der Naturschutzbehörde kein unkorrekter Vorgang erkennbar ist“. Su woni slepi?!

P.M. History serbske stawizny falšuje

6. Februar 2010

Je přeco rjenje, hdyž so němske časopisy serbskim stawiznam wěnuja, kaž je to nětk popularny magacin „P.M. History – najwjetši europski měsačnik za stawizny“ ze swojim přinoškom „Dołhi puć małeho ludu“ činił (P.M. History 2/2010). K tomu w interneće (www.pm-history.de/sorben) wjace informacijow poskićuja. Zo pak při foće Hitlera ze serbskimi holcami z Błótow steji, zo Serbja w „třećim rajchu žanu politisku rólu njehrajachu“ a „njebuchu přesćěhani“, je skandalozne falšowanje stawizniskeje wěrnosće.

W teksće samym znajmjeńša namakaš naspomnjenje zawěranja nakładnistwa, muzeja a zakaza towarstwow, nic pak zakaza nałožowanja serbskeje rěče. Je bohužel přeco zaso wostrózbjace, z kajkim niskim fachowym resp. žurnalistiskim niwowom wulke bohate nakładnistwa kaž Gruner+Jahr w Hamburgu, kotrehož wotnožka w Mnichowje je wudawaćel „P.M. History“, swojich čitarjow wobćežuja. Tak je w dobje pytanskeje mašiny google kóždy zaměrnje rešeršowacy lajk mudrišo hač lěni žurnalist. A njewotwisny wot njeho.