Archive for Mai 2010

Za kompetentne a přezjedne nawodnistwo serbskich institucijow

27. Mai 2010

Dźakowano pobrachowacej resp. słabej škričkowanskej syći we wjesce blisko Mecklenburgskeje jězoriny a nětk w kućiku Rujan njeje mje nichtó do spytowanja wjedł, snadź tola kóždy dźeń w interneće nowiny ze Sakskeje čitać a so z naležnosćemi w domiznje intensiwnišo zaběrać. Prózdniny tola prózdniny rěkaja, dokelž móže w z informacijemi napjelnjenej hłowje zaso rum nastać – nowe wuchadźišćo za njewobćeženy start do wšědneho žiwjenja.

Wuprózdnjenje zwučeneho myslenja přez prózdninske žiwjenske začuće by tež spomóžnemu wuwiću w Serbach tyło. Zmysł procedera powołanja čłowjeka do načolneje funkcije kaž do jednaćelstwa abo perspektiwisce indentantstwa SLA njeje, někajku specifisku proceduru dodźeržeć, ale najlěpšeho móžneho fachowca namakać. Štóž so w kruće regulowanej zjawnej słužbje Němskeje wuznaje – kotraž serbskim institicijam njetrjeba we wšěch detailach z přikładom być – wě, zo so po potrjebje rozdźělne formy wobsadźenja městnow wužiwaja: zjawne abo wobmjezowane wopisanje abo tak mjenowane swobodne přepodaće. W našim konkretnym padźe je znate, zo je ličba serbowacych hudźbnych fachowcow z kompetencami managera na pjeć porstach wotličomna. Tohodla je wězo zmysłapołne, wonych por ludźi do zjawneho wubědźowanja wo kóžde poskićane dźěłowe městno njehonić a wšě zamołwite funkcije z nimi radšo po wěstym koncepće wobsadźić.

Sym hižo wospjet pisał, zo njejsu bjezkónčne debaty wo strukturach wuraz doprědkarskeje zmyslenosće. Tohodla jenož skrótka: W našej globalnej dobje je wjele wjetšich zawodow z wobsahowje w konkretnych nadawkach samostatnymi wotrjadami. Štóž chce (tež organizotorisku) přezjednosć serbskeho ludu pod dźensnišimi wuměnjenjemi a žiwu unikatnosć jednotliwych wobłukow, by radšo za formu pytać dyrbjał, tutej aspektaj kombinować, město zo wojuje wo hospodarsce samostatny ansambl.

Nowe knjezěrstwo z wyšim kulturnym niwowom?

20. Mai 2010

Sakski krajny sejm budźe dźensa na prěnim dypku dnjoweho porjada přepytowanski wuběrk zasadźeć, wotpowědny namjet su tři frakcije podpisali: wšitcy zapósłancy Lěwicy, SPD a Zelenych. Gremij ma, kaž hižo wotpowědny wuběrk w poslednjej legislaturnej periodźe, přepytować, kak stej statne rěčnistwo a statne knježerstwo z pokiwami na korupciju wobchadźałoj, kotrež wot lońšeho samo z wosebiteje rozprawy krajneho zličbowanskeho zarjada wo imobilijnej aferje w Lipsku wuńdu.

Njedźiwajcy tuteje temy, při kotrejž wšě demokratiske opoziciske frakcije přećiwo stejišću CDU agěruja – jeje zastupjerjo maja cyłu naležnosć přewažnje za blady –, za kulisami w sakskim parlamenće dawno wo cyle hinašej konstelaciji rěči: móžnej čorno-zelenej koaliciji. Wuchadźejo wot wólbnych rezultatow lěta 2009 ma ministerski prezident Stanisław Tilich w běžnej legislaturnej periodźe zasadnje tři warianty za tworjenje knježerstwa k dispoziciji: CDU/SPD, tak běše koalicija mjez 2004 a 2009, CDU/FDP, tak je so CDU runja zwjazkowej runinje loni rozsudźiła, abo zwjazk ze Zelenymi kaž w Hamburgu.

Frakciska šefowka Zelenych, Antje Hermenau, je přeco na to skedźbniła, zo by koalicija najskerje z Tilichom wosobinsce fungowała, ale hišće nic ze sakskej CDU. Tilich je Hermenau po wólbach kaž předsydow SPD a FDP k rozmołwje přeprosył. Mjeztym pak FDP křesćanskim demokratam tak na čuwy dźe – diletantiskeho hospodarskeho ministra Morloka, ale tež žadanjow za podrywanjom škita njedźele resp. swjatych dnjow a starych štomow na priwatnych ležownosćow dla atd. –, zo je srjedźnodobnje wšo móžno.

Z wida zajimow serbskeho ludu da so k tomu wšemu přispomnić, zo so kulturje lěpje dźe, hdyž maš w knježerstwje politikarjow z humanistiskimi hódnotami – a nic lobbyistow njewobmjezowaneho wikowanja. W tutym zmysle móže so tuchwilne politiske połoženje w Sakskej jenož polěpšić, hdyž by so wobdźělenje FDP na knježerstwje k swojemu kóncej chilało. Čłowječa swoboda trjeba wěsty etiski ramik, hewak wšo dołhodobnje k rakecam jědźe. To bohužel njejsu „liberalni“ k wědomu brali.

Słónčne wjedro swjatki a serbski duch w SLA

19. Mai 2010

Wote dnja, na kotrymž smój nowu wjerbu sadźiłoj, sym bur a sej dešć přeju. Prjedy jako wulkoměšćan chcych wězo po móžnosći přeco słónco měć. Mjeztym pak je so wjerba sewjeroněmskeho pochada we Łužiskej zemi zakótwiła – kaž ja sam – a je wubiła (tajke něšto pak nječinju). Nětk je so dosć lało, a tež hladajo na so zbližacy dowol w Mecklenburgskej jězorinje a na Rujanach – w tutym času budźetaj so Zhorjelskaj staršej we Łuze wo chěžku, rybički a zahrodu starać – sej tola zaso słónčne wjedro přeju.

A kusk wjac ćopłoty by rostej wjerby tyło. Připódla prajene: W bliskosći štomownje, hdźež je wjerba dwaceći lět dołho wotrostła, sym jako małe dźěćo ze staršimaj we wulkodomje žiwy był. Zajimawy připad. Dźensa a jutře njech so hišće, kaž je wot wjedrarjow připowědźene, při poměrnje niskich temperaturach dešćuje, wšako dyrbju hač do nocy w běrowje kokać, přetož ma sakski parlament dwudnjowske mejske plenarne posedźenje.

Zo su šulerjo šesteho lětnika serbskeho gymnazija w Budyšinje ze swojej ruskej dźiwadłowej hru wo wosole Florianje prěnje myto při zwjazkowym wubědźowanje cuzy rěče dobyli, zaso pokaza, kak serbšćina dźěćom (nic jenož słowjanski) swět wotewrja. To je wuraz wosebiteje žiwjenskeje kultury. Hladajo na kulturnišćo SLA pod nowej jednaćelku a bórzomnej intendantku Milenu Vettrainom sej přeju, zo Serbowžračcy w Serbskim ludowym ansamblu powołansku perspektiwu nimaja a dobry serbski duch tamle zaćehnje.

SLA je zaso serbski!

18. Mai 2010

Wot połnocy je Serbowka Milena Vettraino nowa šefowka Serbskeho ludoweho ansambla. Gratulacija jej a wšěm, kiž su na dobro našeho ludu tónle rozsud tworili. Serbstwo změje dale a lěpši přichod!!!

Krajna direkcija: Porubanje Łuhowskeje wjerby bě njeprawda

17. Mai 2010

Antwort

W dźensa dóšłym lisće krajneje direkcije w Drježdźanach rěka, zo dyrbi wobsedźer ležownosće, kiž je staru wjerbu pušćił, tři nowe, stejnišću wotpowědowace štomy sadźić. Wo tym dotal rěč njebě.

Krajna direkcija sudźi, „zo njeje gmejna dosahajcy přepruwowała, hač běchu wobstejnosće za wuwzaćnu dowolnosć dospołnje date.“

A krajnoradny zarjad Budyšin, kiž ani po zwěsćenju, zo njeje štom porno twjerdźenju wjesnjanosty chory był, přećiwo gmejnskemu zarjadej zakročić nochcyše, je nětk tola „wjesnjanostu a přisłušnu wotrjadnicu zadźěwanja móžnym wospjetnym padam dla kruće na wobkedźbowanje (…) zakonskich předpisow skedźbnił.“

(Kompletny spis krajneje direkcije, něhdyšeho knježerstwoweho prezidija, móžeće w pdf-dataji „Antwort“ čitać.)

Papa w Pólskej puć pokazuje

17. Mai 2010

Mój pólsce wuknjacy nan (75), wobydler Zhorjelca, w Pólskej (Delnjej Šleskej) puć pokazuje

Serbski póstowy kołk samo zwonka hamtskeho sydlenskeho ruma

17. Mai 2010

Dokumentowana nowinska zdźělenka Domowiny:
Dźensa dóńdźe do zarjada Domowiny powěsć, zo předleži nětko w filiali Lubin 3 (Lübben 3, Friedensstr. 22) němsko-serbski dnjowy postowy kołk. To je tohodla něšto wosebiteho, dokelž Lubin po Braniborskim serbskim zakonju tuchwilu do serbskeho sydlenskeho ruma njesłuša.

Zamołwita sobudźěłaćerka Němskeho pósta w Berlinje, Anke Schill, bě so w tutej naležnosći dnja 22.04.2010 na nowinsku rěčnicu Domowiny wobroćiła, dokelž měješe k tomu rozdźělne informacije. Rěčnica jej zdźěli, zo drje tuchwilu Lubin po zakonju njeje wobstatk serbskeho sydlenskeho ruma, zo pak to dołho tak bě, zo skutkuje tam Domowinska skupina a zo bychmy so jara wjeselili, jeli by Němski póst (jako priwatny koncern) dwurěčny kołk wudał.

„Dwurěčnosć njeje stajnje wěc pjenjez, ale w prěnim rjedźe wěc wobhladniwosće a wutroby“, komentowaše to dźensa zastupowacy jednaćel Domowiny Harald Koncak.

Borbora Felberowa, nowinska rěčnica Domowiny

Identita Serbow

16. Mai 2010

Jurij Brězan je jónu wo Serbach jako „poslednich Indianach srjedźneje Europy“ rěčał. Bestseller rěčespytnika a něhdyšeho misionara Daniela Everetta „Najzbožowniši lud – sydom lět pola Pirahã-Indianow při Amaconasu“ dočitawši, kiž je z jich maćeršćiny a zwiska mjez słowami a kulturu wuchadźejo identitu tutoho kmjena dodnić spytał, chcu so njedźelu k dnjej so hodźacej temje wěnować, što mam ja za identitu Serbow.

Porno mjenowanemu kmjenej, kiž ani Boha ani stworjenje swěta ani stawizny ani přichod njeznaje, ale we bjezposrědnim dožiwjenju aktualneho wokomika eksistuje, njeje serbski lud bjez poćaha k Bohej předstajomny: Bóh a zbožo njejstej jenož rěčnje přiwuznej. Serb so w mjenje Boha přeco a wšudźe z „božemje“ rozžohnuje, „na zasowidźenje“ žanu rólu njehraje. Wšě historiske pospyty wěsteho sekularizowanja serbskeje rěče su zwrěšćene: Lědma słyšiš „nažel“, hustodosć pak „bohužel“.

Zo je hač do 21. lětstotka nimale jenož zjwany serbskorěčny rum tutych Serbow wyše wostał, kotřiz „Budź chwaleny Jězus Chryst“ strowja, njeje připad. Wusměrjenje cyłeho žiwjenja na sakramenty (kaž je to w katolskej wučbje postajene), to rěka rituelne zwjazanje wšědneho dnja z kónčnym časom wumóženja swěta, najbóle eschatologiskemu (na tak mjenowane poslednje wěcy orientowanemu) duchej serbšćiny wotpowěduje.

So wě, zo je tež dobrych Serbow zwonka serbskokatolskeho miljeja. Ale zajimawe je, zo su wěriwi ewangelscy a zdobom swěrnje serbowacy Serbja bóle konserwatiwni a steja katolskim bratram a sotram bliše hač přerězny němski protestant w Sakskej. A mjez ateistisce resp. agnostisce myslacymi Serbami žedźbu za „hłubšim woznamom“ stawiznow namakaš – wotbłyšć eschatologiskeho křesćanskeho swětonahlada.

Mój Božo, nětk „tajne papjery“ tež w Serbach!

15. Mai 2010

We wšěm ludźom znatej nowinje z jara wulkimi pismikami a nahej žonu na prěnjej stronje nimale kóždy dźeń někajke wotkryće pozdatneje tajneje papjery čitać móžemy. To su přewažnje prosće dokumenty konceptionelnych idejow zastojnikow abo ekspertow, kiž su na titul „dowěrliwe“ pisali, štož ničo druhe njerěka hač zo to hišće njeje dozrawjene za zjawny diskurs. W krajnej politice je to mjez referentami wšelakich frakcijow a stron dawno running gag so wobhonić: „Sy dźens hižo tajnu papjeru za BILD napisał?“

Ja wosobinsce ženje „dowěrliwe“ na swoje internje rozšěrjene myslički njepisam, ale „prěni naćisk“, štož je faktisce to samsne, ale žurnalistisku atraktiwitu dokumenta zniži.

We wječorniku serbskeho ludu bu nětk „tajna papjera“ ze załožboweho zarjada cyle horjeka na prěnjej stronje jako najwjetši mózny skandal prezentowana. A što tamle bytostne nutřka steji? Zo su so awtorojo pozitiwnje na dawno předležacy namjet prof. Vogta poćahowali, wjacore wobłuki institucionelneho serbskeho žiwjenja pod třěchu jednoho kulturneho domu zwjazować. Hač je tuta ideja zmysłapołna, da so jenož na zakładźe jeje skonkretizowanja na přikład w tajkej papjerje dodiskutować.

So wě, zo móže ći kóždy insider politiskeho gšefta prajić, kak tajke pozdatne wotkryće nastanje: Něchtó, kiž chce, zo wšo při starym wostanje, papjeru z daloko sahacymi idejemi dočasnje do medijow lansěruje, zo bychu čitarjo šokowani byli a potom prajo „To pak předaloko dźe“ wěstosće dla kóždužkuli změnu wotpokazaja.

Njespektakularny je těz druhi dypk: Zo awtorojo z toho wuchadźeja, zo njemóžeš z nawodnistwom ansambla, kotrež je so přećiwo reformam zasadźowało, je nětk přewjesć, so zda mi samozrozumliwe być.

Spodźiwna je cyła argumentacija artikla: Załožbje so wumjetuje, zo so w jeje nadawku fachowcy z wěckami zaběraja, kotrež hišće wobzamknjene njejsu. Do toho steješe wobchadźenje Załožby z ansamblom tež tohodla w srjedźišću kritiki, přetož je wona pozdatnje předołho dale a wjac problemami SLA přihladowała. Ale hdyž spyta załožbowy zarjad sčasom nastorki do diskusije wo rozrisanju strukturelnych problemow w Serbach dać, to z wida kritikarjow tohorunja w porjadku njeje.

Sakska wustawowa medalja Benediktej Dyrlichej

14. Mai 2010

Dokumentowana nowinska zdźělenka prezidenta sakskeho krajneho sejma

Landtagspräsident Dr. Matthias Rößler verleiht die Sächsische Verfassungsmedaille

Der Präsident des Sächsischen Landtags, Dr. Matthias Rößler, wird am Samstag die Sächsische Verfassungsmedaille an sieben Persönlichkeiten verleihen, die sich besonders um den Freistaat Sachsen verdient gemacht haben.

„Die Verfassung unseres Freistaates ist ein Kind der Friedlichen Revolution vom Herbst 1989. In Ihrem Wortlaut birgt sie den Geist dieses Ursprungs und trägt ihn weiter. Mit der Verleihung der Verfassungsmedaille würdigt der Sächsische Landtag Bürgerinnen und Bürger, die die Werte der Verfassung durch ihr Wirken mit Leben erfüllen und sich so Verdienste um die freiheitliche und demokratische Entwicklung Sachsens erworben haben“, erläutert Landtagspräsident Dr. Matthias Rößler das Anliegen der Auszeichnung.

Die feierliche Verleihung findet

am Samstag, dem 15. Mai 2010,
10:00 Uhr,
im Großen Saal des Ständehauses
Schlossplatz 1, 01067 Dresden

statt. Medienvertreter sind zu dieser Veranstaltung herzlich eingeladen.

Die Sächsische Verfassungsmedaille 2010 erhalten:
• Wolf-Dieter Beyer (Limbach-Oberfrohna),
• Maria Diersch (Leipzig),
Benedikt Dyrlich (Bautzen),
• Michael Lersow (Breitenbrunn/Erzgebirge),
• Ingrid Mössinger (Chemnitz),
• Jan Post-Uhlemann (Dresden) und
• Ludwig Martin Rade (Meißen).

Die Sächsische Verfassungsmedaille wurde 1997 zur Erinnerung an die friedliche Revolution vom Oktober 1989 gestiftet. Anlass war der fünfte Jahrestag der Schlussabstimmung über die Sächsische Verfassung am 26. Mai 1992.

(…)
Benedikt Dyrlich
Der gebürtige Sorbe Benedikt Dyrlich setzt sich seit vielen Jahren für die Förderung der sorbischen Minderheit ein und sensibilisiert die sächsische Politik für deren Probleme. Als langjähriger Chefredakteur der sorbischen Abendzeitung „Serbske Nowiny“ trägt er maßgeblich zur Pflege der sorbischen Sprache und somit der Identität des kleinsten slawischen Volkes bei. Benedikt Dyrlich ist außerdem Vorsitzender des Sorbischen Künstlerbundes, der fast 100 sorbische Schriftsteller, Komponisten, Schauspieler, Tänzer, Musiker und Maler vereint. Während der Friedlichen Revolution engagierte sich Dyrlich in der Sorbischen Volksversammlung. Er war Mitglied des 1. Sächsischen Landtags (1990-1994). Benedikt Dyrlich erhält die Sächsische Verfassungsmedaille in Anerkennung seiner Verdienste um die in Sachsen lebenden Sorben.

(…)

Hintergrund:

Die Medaille ist aus Silber und zeigt auf der Vorderseite das Wappen des Freistaates sowie die Schriftzüge „Sächsische Verfassung“, „Für besondere Verdienste“ sowie „26. Mai 1997“, der Tag, an dem die Verfassungsmedaille erstmals verliehen wurde. Auf der Rückseite erinnern fünf brennende Kerzen sowie der Ausspruch „Wir sind das Volk“ an die Friedliche Revolution sowie den politischen Willen im Herbst 1989.

Der Präsident des Sächsischen Landtags würdigt mit der Sächsischen Verfassungsmedaille Leistungen und Engagement aus den unterschiedlichsten Bereichen des gesellschaftlichen Lebens, insbesondere auf sozialem, künstlerischem, wissenschaftlichem und politischem Gebiet.

Kontakt:
Sächsischer Landtag
Pressesprecher Ivo Klatte
Bernhard-von-Lindenau-Platz 1, 01067 Dresden
Tel. (0351) 4935-151/-150
E-Mail: Presse.Protokoll@slt.sachsen.de
Internet: http://www.landtag.sachsen.de