„Z wosebitej radosću“ – poselstwo Jana Pawoła II. za přichod Serbstwa w 21. lětstotku

Dowol je dobra składnosć za čitanje knihow, za kotrež wšědny dźeń dosć chwile nimaš. Mam w lětušim prózdninskim nachribjetniku „Jan Pawoł II. a Serbja“. Hladajo na jeho so bližace swjatoprajenje je kniha z lěta 2005 (Ludowe nakładnistwo Domowina, wudawaćelej: Towarstwo Cyrila a Metoda a Katolski Posoł, redakcija: Gerat Wornar a Rafael Ledźbor) znowa aktualna. Wón strowješe lěto wob lěto jutry a hody tež serbskich wěriwych w jich maćeršćinje – jako prěni bamž.

bamz_Serbja

„Jemu bě wažne so zawěsćić, zo maja so katolscy Serbja wosebje starosćiwje na swojim puću přez časnosć přewodźeć“, rěka w předsłowje tehdomnišeho Drježdźansko-Mišnjanskeho biskopa Joachima Reinelta wo Janu Pawole II. Zo je wón hižo jako kardinal Karol Wojtyła w Chrósćicach pobył, je drje znate, ale snadź nic, kelko konkretnych přikładow za jeho wosebitu přichilnosć Serbam je.

Tak namakamy w knize prěni postrow Jana Pawoła II. Serbam w prědowanju na kónčnej božej mši w Krakowje dnja 10. smažnika 1979, w serbskim přełožku: „Z wosebitej radosću witam tu skupinu našich słowjanskich bratrow (…) Zapłać Wam Bóh, bratřa Łužiscy Serbja!“ Krónowanje poćaha mjez słowjanskim bamžom a Serbami bě bjezdwěla jeho serbskorěčny postrow Serbam w Berlinskim Olympiskim stadionje na swojim třećim wopyće w Němskej: „Z wosebitej radosću strowju was, Łužiscy Serbja. Sće mi wosebje bliscy, nic jenož po rěči a zhromadnych stawiznach. Ale předewšěm dokelž sće wobchowali přez lětstotki wěru a swěru našej maćeri cyrkwi wosrjedź sekularizowaneje wokoliny wašeho kraja. Sće wostali swěrni w časach přesćěhanja a namocy zašłych lět. Wostańće na zastupnu próstwu maćerje Božeje Marije, kotruž tak lubujeće, dale swěrne a žiwe stawy ludu Božeho!“

Bohužel njeje Reinelt sam ze swojim přesadźenjom Wotrowskeho fararja dobry přikład za starosćiwe přewodźenje katolskich Serbow dał. Za to měješe wón wězo z perspektiwy pastoralneje potrjeby cyłeje diecezy přičiny. Na Pětrowym naměsće w Romje serbska rěč hižo stajnje prezentna njeje, přetož je bamž Franciskus žohnowanje „Urbi et Orbi“ na łaćonšćinu a italšćinu redukował, wšako chcyše so na „to bytostne“ koncentrować. Ćim bóle wusahowace je w stawiznach wobchadźenje pólskeho bamža ze serbskim ludom.

To njeje namołwa k nostalgiji – to njeby nikomu ničo přinjesło. Skerje k tomu, zo bychmy so dyrbjeli mjez sobu bóle starosćiwje přewodźeć. Słowo nima jenož w křesćanstwje bytostnu funkciju, tohodla je swěrne pěstowanje serbowanja w zmysle poselstwa tutoho bórze swjatoprajeneho bamža. To tyje tohorunja starosćiwemu přewodźenju wšěch druhich miljejow Serbow – na přikład w Slepom a w Delnjej Łužicy – a je wšoserbski nadawk njewotwisnje wot wěrywuznaćow.

Wo swjatoprajenju:

http://de.radiovaticana.va/news/2013/07/17/papst_johannes_paul_ii._und_johannes_xxiii.:_zwei_wege_zu/ted-711139

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s


%d Bloggern gefällt das: