Karl-Markus Gauss ze Salzburga: Muž, kiž sej zwěri přez płót hladać

Hóstna awtorka: Róža Domašcyna

Přez płoty k susodam hladać, njeje nješwarnosć. Móžes nazhonić, kak su sudodźa žiwi, to rěka tež: što rady jědźa, kajke su jich domske, kak mjez sobu wobchadźeja. Jedyn, kiž so po swěće rozhladuje je publicist a awtor Karl-Markus Gauss ze Salzburga. A jemu njeńdźe při tym jeničce wo někajke metropole, za čož so stipendije k dispoziciji staja a myta spožča. Ně, je sej na přikład tež do kraja Aromunow a Sephardow dojěł – a do Łužicy.

Jako přećel mojeho rakuskeho nakładnika Chistiana Thanhäusera a jeho lektora Ludwiga Hartingera, w kotrejuž nakładnistwje mi zmóžnichu tři knihi publikować, bu na Łužicu a wosebje na jeje wobydlerjow wćipny. Tohola wopyta ju z fotografom Kurtom Kaindlom w lěće 2000. Wjele sej při jězbje po kraju zapisowaše. Při tym jeju Jürgen Matschie a ja přewodźachmoj. Moja mać jemu kofej zwari a w kuchni porjadnje zatepi. Tež to je do swojich dopomnjenkow zapisał.

W literarnym časopisu “ARTE” so teksty a fota prěnjotnje wozjewichu. Pozdźišo wuda knihu “Die sterbenden Europäer”, w kotrejž swój wid na ludźi a krajiny wosrjedź Europy poda. Lětsa woswjeći wón swoje 60 narodniny. Dale wotewrjene wóčko a wucho, při tym krutu strowotu za dalše kročele k susodam jemu přeju. Sano sej zaso raz do Łužicy a do Kamjenca dojědźe. Tam je jeho mać w lěće 1945 dwaj měsacaj ze swójbu zakwartěrowana była. W šuli blisko póšty. Jeje dopomnjenki wostachu přez zapiski syna žiwe.

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s


%d Bloggern gefällt das: