Archive for the ‘Pomhaj Bóh’ Category

Dźěłarnička serbskich Bjesadow

8. April 2013

Česćene knjenje a knježa,

chcu Was skedźbnić na dźěłarničku serbskich Bjesadow, kotruž organizujetej Bukečanska Bjesada a Serbski wosadny zwjazk dnja 27. apryla wot 14 hodź. w Bukecach.

Wotběh a interview z Matom Krygarjom, hłownym organizatorom dźěłarnički, namakaće w aktualnym wudaću časopisa ewangelskich Serbow Pomhaj Bóh na stronomaj 2 a 3 (w interneće pod: http://www.sorbischer-evangelischer-verein.de/j2009/ak3.php).

 Přećelnje strowi Was Borbora Felberowa, nowinska rěčnica Domowiny

 

Spěchowanski čas za Serbstwo – a komunikaciju: Starodostojna kultura trjeba načasnu rěč

9. März 2013

Za tónle přinošk sym sej jednu swojich najlubšich krawatow zwjazał, přetož chcu z nowym biskopom Heinerom Kochom započeć – jeho interview w najnowšim wudaću „Zeit“

http://www.zeit.de/2013/11/Heiner-Koch-Bischof-Dresden

sym runje z wulkim zajimom čitał. Druhe prašenje: „Móžeće hižo něšto słowow saksce abo samo hornjoserbsce?“ Jasna wotmołwa sympatiskeho muža z Porynskeje: „Nu freilich.“

ja

Piwarc w swjedźenskim outfiće k češći našeho noweho porynskeho biskopa 🙂

Mój nimale runolětnik Til Schweiger je před poł lětom w telewiziji na konopeju Thomasa Gottschalka we „Wetten, dass…?“ připowědźił, zo budźe wón z nowym komisarom „Tatort“. Jutře wječor je tak daloko. Jako rodźeny Hamburgčan so wjeselu, zo rěka wusyłanje „Witajće k nam do Hamburga“.

Wjele časa – wažny wokomik

Za nastudowanje filma trjebaš tydźenje abo měsacy, za natwar wobšěrneho słowoskłada wjele lět. A za tajke něšto bytostne kaž identitu? Jedyn wokomik. Sym tehdom jako „Marcel Braumann“ próstwu wo zastup do TCM zapodał, a woni su „Marcela Braumana“ přiwzali, druhi „n“ bě preč. Tak chětř móžeš so ze Serbom stać :-). A kajki ty sy, to ći druzy potom praja. „Katolski Serb Hamburgskeho pochada“ bě definacija na kwasu z erta dźowki swakoweje – z tym bě těz tute prašenje rozrisane.

Inwesticija časa za žiwjensku kulturu

W medijach je w artiklach wo přichodźe Serbow přeco wo spěchowanskich pjenjezach z rěču. Hišće wažniši pak je spěchowanski čas – škoda, zo so tajkile wobrot dotal njewužiwa. Štóž w lajskej dźiwadłowej skupinje abo wjesnym ansamblu sobu hraje, w chórje spěwa, basnje abo blog pisa, kulturne abo sportowe zarjadowanja organizuje atd., tón inwestuje dobry čwak swojeje eksistency do spěchowanja serbskeje žiwjenskeje kultury.

Biskop při kopańcy

Nowy biskop chce sej dosć chwile brać – nic jenož za do opery chodźenje, ale wón budźe tež při kopańcy Dynamo Drježdźany – 1. FC Köln přitomny. A z Kölnskim karnewalom njedźiwajcy noweho zastojnstwa zwjazany wostanje, je wón přilubił. Jeho identita pak so wulce njezměni, dokelž je „Bóh w Drježdźanach a Kólnje samsny.“

Ćeže při přełožowanju wěrnosće do wšědneho dnja

A što je najwjetše wužadanje Serbstwa a katolicizma dźensniši dźeń? Heiner Koch rěči w interviewje wo wocuzbnjenju mjez cyrkwinskej liturgiju a wšědnym žiwjenjom ludźi, štož wón při bjesadźe w swojej najlubšej korčmje spóznawa. Wjele ludźi njeje direktnje njewěriwych, ale nima hižo přistup k zapřijećam nabožiny, na přikład k słowu „hnada“. Potom woni praja: „Nochcemy hnadu měć, ale swoje prawo.“ Cyrkej ma „komunikaciski problem“.

Kak rěčimy wo serbskej kulturje?

Podobne problemy mamy ze słowoskładom narodneho patosa, kotryž jednym wutrobu wohrěwa a druhich wotstorkuje. W Serbach je hižo spomóžny konsens, zo přisłušnosć wšelakim swětonahladam a stronam žanu rólu při zhromadnym pěstowanju serbskeje rěče a kultury njehraje. Ale z kotrymi słowami wo swojej kulturje rěčimy, to dyrbimy w kóždej dobje znowa wunamakować.

Lubosć jako přikład za wšo druhe

To nima ničo z wonječesćenjom starodostojnych tradicijow činić. Muž a žona so dźensa tež hinak namakataj hač před sto lětami. Ale wěra do wulkeje lubosće poražena njeje, nawopak: Wona njeje ženje sylniša była hač w našej dobje, kaž cyły program kinow po cyłym swěće njepřestawajcy pokazuje. Žeńtwa z lubosće je w našich kónčinach mjeztym dawno standard, štož w starych časach hustodosć tak było njeje. Lubosćinska kultura je so pak tež w rěčnym nastupanju zasadnje změniła – a to je tež derje tak :-).

Serbske poselstwo swjatkow 2012: Kak swjaty duch w slepjanšćinje spomóžnje skutkuje

27. Mai 2012

Pjatk popołdnju na Njepilic dworje w Rownom: Přitomni čłonojo Serbskeje Lěwicy słuchaja na muža CDU: Manfred Hermaš, tuchwilu amtěrowacy wjesnjanosta Slepoho, mjez druhim zastupjer cyrkwje a předsyda dweju załožbow za spěchowanje kulturneho a towaršnostneho žiwjenja w tutych wot wudobywanja brunicy potrjechenych kónčinach, wuznam lokalneje serbšćiny rozkładuje: Slepjanšćina je najwažniši zhromadny identifikaciski srědk wsow. Tuta rěč njeje „jenož“ dialekt, ale wona samo w konfliktach dorozumjenje zmóžnja, hdyž njejsu so ludźo němsce dojednać móhli.

Manfred Nikel, předsyda towarstwa „Njepilic dwór“, je hosćom wo naročnym projekće słownika za slepjanšćinu powědał – je hižo wjac hač tysac słowow z wotpowědnymi sadami – a wo dale a intensiwnišim nałožowanju serbskeje rěče při zarjadowanjach na dworje. Njedźiwajcy někotrych antiserbskich škarakow woni zmužiće swoju rěčno-kulturnu identitu pěstuja.

Mjezynarodny festiwal dudakow za dźěći a młodostnych 16. a 17. smažnika w tutym jeničkim regionje w Němskej, hdźež so hižo lětstotki pospochi hač do dźensnišeho na dudach hudźi, je dobra składnosć, so zaso z jónkrótnosću Serbstwa w Slepjanskej wosadźe zeznajomić. So wě, zo mamy poprawom wšitcy na Europeadźe być, ale sprěnja su serbske swójby wulke dosć za wobdźělenje na wjac hač jednym wjeršku, a zdruha je w Slepom wuspěch zaručeny :-).

Priwatna strona Manfreda Hermaša:
http://www.serbske-slowo.de/

Njepilic dwór:
http://www.njepila-hof-rohne.de/

Słuchanska CD w slepjanšćinje – teksty Rowniskeho połbura Hanza Njepile (1761-1856):
http://www.niederlausitz-aktuell.de/artikel_1214_9676.php

Wo planowanym słowniku slepjanšćiny:
http://www.lr-online.de/regionen/weisswasser/Njepila-Verein-plant-Woerterbuch;art13826,3710037

Mjezynarodny festiwal dudakow za dźěći a młodostnych:
http://www.dudelsackfestival-lausitz.de/

Farar Joachim Nagel z Wojerec wozrodźenje serbšćiny w ewangelskich Serbach organizuje

9. September 2011

Słowo k dnjej rěka dźensa: „Njeměli so prašeć: Što smy rěčnje zhubili? Dyrbimy so prašeć: Što móžemy rěčnje dobyć?“ Tute mudre sady z erta Wojerowskeho ewangelskeho fararja Joachima Nagela na projekt staroměšćanskeje wosady pokazuja, kotryž so kóždy tydźeń w bydlenju duchowneho wotměwa: Štyrjo ludźo tamle pilnje serbšćinu wuknu. Nimo knjeza fararja samoho sedźa w kole Angelika Mark ze Židźinoho, Sigrun Nasdala z Wojerec a Bernd Bramborg z Němcow. Měrana Cušcyna, wučerka a basnica z Budyšina, kurs podpěruje.

W septemberskim wudaću časopisa ewangelskich Serbow „Pomhaj Bóh“ móžemy na třećej stronje zajimawu rozprawu pod programatiskim napismom „Serbšćina ma so do swójbow nawróćić“ čitać. Bohužel njeje přinošk w interneće přistupny. Mjeztym zo so „Pomhaj Bóh“ hewak dosć a nadosć (lěpšej) zańdźenosći ewangelskich Serbow wěnuje, je to skónčnje směrodajny artikl wo puću do přichoda. Motiw Nagela: „Štož dźěći w pěstowarni serbsce wuknu, to měli tež jako wosada do swójbow njesć, a to do wšěch generacijow.“