Kino w SLA

20. April 2018

filmowe_talenty

Röhrscheidtowa bašta Serbskeho ludoweho ansambla ma jako kino lěpšinu: Móžeš tež na słónčnym wječorje filmy bjez zaćěmnjenja małych woknow pokazać. Bohužel pak je akustika rumnosće špatna, a hdyž so tomu njefungowaca zwukowa technika přidruži, maš ćeže, z wulkej prócu maksimalnje połojcu zrozumić – doniž njeje so Jan Bělk hóršił a njebu po dlěšej přestawce zwuk tróšku polěpšeny. Tutu přestawku moderator Sebastian Schiller za diskusiju z filmowcami wužiwaše, kotraž bě poprawom za kónc zaradowanja předwidźana. Wšitcy přiznawachu, zo je „rjemjeslniski“ niwow filmow tak a tak poměrnje niski.

Wuwzaće: „Konec světa“ serbskich a čěskich šulerjow w zamołwitosći SAEK wo nowym započatku čłowjestwa w Warnoćicach po skóncowanju swěta – z čěsko-serbskim porikom. Takrjec načasna wersija „archi Noacha“. To bě zdobom jenički mjez dźewjeć filmow, kiž  tajke něšto kaž story posrědkowaše. Štož ma Michał Cyž w horšći, ma kwalitu …

Na wječork pod hesłom „Łužiske filmowe talenty“ filmoweho festiwala Choćebuz a Załožby za serbski lud z prezentaciju wuběra krótkofilmow, kotrež su w zašłych lětach Choćebuskeho wubědźowanja FilmSchau wosebite myto dobyli abo, kaž w připowědźi rěkaše, „we wubědźowanjach wosebje kedźbnosć zbudźili kaž tež přinoški festiwalneho filmoweho rjadu „Domizna“, je někak dźesać přihladowarjow přichwatało. Wšitcy druzy běchu wobdźělnicy. To je tež wuslědk słabeho wabjenja. Tak bě skerje připad, hač sy wo tutym poskitku zhonił.

Kóždy lajski chór w Serbach profesionelnišo ze swojimi hosćimi wobchadźa. Potajkim dalši přikład za to, zo Załožba njeje so hodźacy zarjadowar kulturnych poskitkow. Wona njech rozdźělenje pjenjezy zarjaduje, ale njech nałožowanje srědkow druhim přewostaja.

Najebać to běchu to zajimawe filmy. „Měr“ (filmowcaj Anne-Kathrin Rensch a Clemens Schiesko) jara měrny, pobožnje skutkowacy film; „Před źurjami“ (Stefan Göbel) so z wotbagrowanjom wjeski zaběra; „5 Minuten“ (Leni Blohm, Mavie Brandt, Henriette Beyer) ma sylny psychologiski raz; „Von hier nach Vechta und zurück – vom Suchen und Finden von Heimat“ (Heino Neumann) je žiwy z charaktera hłowneho aktera, kiž je z delnjołužiskeje wjeski do Vechty w Delnosakskej přećahnył; „Männer, die auf Handys starren“ (Chris Brandl) na zabawne wašnje njekultury dokoławokoło smartfona prezentuje; „A serbsce“ (Erik Schiesko) bu wot tehdomnišeho tajneho hibanja za dwurěčnosć inspirowany; „Nach Acht“ (Karoline Leder) nócne nakupowanje z interviewami ludźi před kupnicu problematizuje; „Konec světa“ hlej horjeka a „Zmij“ (Angela Schusterowa) so serbskemu žiwjenju pod knjejstwom nacijow wěnuje.

Najsylnišej wuprajeni w filmach (cyle subjektiwny wid): Staruška w filmje sympatiskeho Göbela, kiž je w Nižozemskej wuměłstwo studował a nětk tež za serbski rozhłos dźěła, nochce „z milinu so stać“. A muž z Łužicy w zapadźe přirunuje mentalitu wobydlerjow tak: We Vechće najprjedy wo wulkich wukonach swojich dźěći powědaja, w Choćebuskich kónčinach so tajke něšto připódla naspomina.

MĚR: https://www.youtube.com/watch?v=26BzPnJwq_o

Před źurjami: http://www.filmfestivalcottbus.de/de/festival/archiv/movie/193.html (jenož wobsah)

5 Minuten: https://www.youtube.com/watch?v=0SMejNkFvrA

Heino Neumann: https://www.lr-online.de/lausitz/cottbus/heino-neumann-will-grosses-kino_aid-4707372

Männer, die auf Handys starren: https://vimeo.com/138953856

A serbsce: https://www.youtube.com/watch?v=qoWMNsY9M-s

Zmij (wobsah): http://www.filmfestivalcottbus.de/de/news/zmij-der-drache-gewinnt-beim-linse-kurzfilmfestival.html

Myto Zejlerja 2018

18. April 2018

SMWK – Sächsisches Staatsministerium für Wissenschaft und Kunst

18.04.2018

Sorben | Kunst & Kultur

Juliana Kaulfürst und Dieter Reddo erhalten Zejler-Preis 2018

Feierliche Preisverleihung am 21. September in Kamenz

Wie Kunstministerin Dr. Eva-Maria Stange heute bekannt gab, werden Juliana Kaulfürst und Dieter Reddo mit dem diesjährigen Preis für sorbische Sprache, dem Zejler-Preis, geehrt. Die siebenköpfige Jury hatte die beiden Preisträger für ihren herausragenden Beitrag zur Revitalisierung des Schleifer Sorbisch empfohlen.

Der mit 5.000 Euro dotierte Zejler-Preis des Sächsischen Staatsministeriums für Wissenschaft und Kunst prämiert herausragende oder beispielhafte Leistungen auf dem Gebiet des Erwerbs, des Gebrauchs sowie der Vermittlung der sorbischen Sprache.

Dr. Eva-Maria Stange: „Meine herzlichen Glückwünsche an die beiden Preisträger sind verbunden mit dem großen Dank für ihre unermüdliche und generationenübergreifende Arbeit an der Wiederbelebung des Schleifer Sorbisch im Kirchspiel Schleife. Ich freue mich, dass mit dem Zejler-Preis der kulturelle, historische und identitätsstiftende Wert ihres Engagements offiziell gewürdigt wird. Dieter Reddo hat mit seinem jahrzehntelangen Sammeln von Liedern, Sagen und Erzählungen sowie dem Initiieren und Leiten von Sprachkursen den Grundstock für eine Reihe von Veröffentlichungen gelegt. Die Slawistin Juliana Kaulfürst als Vertreterin der jüngeren Generation hat Dieter Reddo bei der Fertigstellung des Schleifer Liederbuchs „Daj mi jeno jajko, how maš hobej dwě – Slěpjański spiwnik“ unterstützt. Außerdem erarbeitete sie unter anderem das Buch „Erzählungen aus dem Grastuch – Schleifer Sorbisch in Wort und Schrift“ mit zwei CDs, arbeitete mit an der Herausgabe der Wortsammlung „Kak to jo byo – 1000 Worte Schleifer Sorbisch“ sowie des zweisprachigen Schleifer Sagenbuchs „Slěpjańske ludowe powjesći“ mit 150 Sagen aus dem Kirchspiel Schleife und der Muskauer Heide, das 2018 erscheint.

In der Begründung der Jury heißt es in sorbischer Sprache: „Knjeni Julianje Kaulfürstowej a knjezej Dieterej Reddej spožči so myto za serbsku rěč Myto Zejlerja 2018 za jeju wusahowacy přinošk k wozrodźenju Slepjanskeje serbšćiny.“ Der Preis, der seit 2014 alle zwei Jahre verliehen wird, trägt den Namen des Dichters, Publizisten und Theologen Handrij Zejler (1804-1872), der als Begründer der modernen sorbischen Literatur gilt.

Móžemy so swobodnišo hač Němcy hibać

17. April 2018

Koslowčenjo wospjet kritzowachu, zo serbski napis na Njeswačanskej radnicy pobrachuje. Budźemy widźeć, hač přilubjena „radnica“ smasnu wulkosć kaž „Rathaus“ změje. Z mjenje spokojom njejsmy, knježe Schustero. Hdyž sym so z wjesnjanostu před lětami falowaceje serbšćiny na podłožkach za wólby nasadźował, sym takrjec připódla pisomnje a ertnje na ilegalnje jednorěčnu sćěnu radnicy skedźbnił. Ale bjez wuspěcha. Tohodla sym Serbam z Koslowa za jich stajny ćišć w tutej nalěznosći dźakowny.

W susodnej gmejnje blisko Rakec steji na přikład tón zakaz na tafli. Za nas Serbow to njepłaći. To njeje naša rěč. Smy na tajkich městnosćach w samsnej situaciji kaž wony legendarny Słowjenc w Korutanskej, kiž njeje předpisanu spěšnosć na wjesnej dróze dodźeržał, wšako na wjesnej tafli słowjenske mjeno wsy falowaše. Wón běše na kóncu před sudnistwom wuspěšny. Ja budu přichodnje napřećiwo gmejnskemu zarjadej na tym dwělować, zo su jich hamtske zličbowanki płaćiwe, dokelž su w domje bjez serbskeho napisa zdźěłane.

Potajkim: Tajki zakaz

tafla

ignorujemy. Rěčnistwo je nam – porno Němcam – legalnje přistupne.

woda.jpg

Krónowanje pobyta dyrbi wězo načasne selfie być.

woda_ja

Róža Domašcyna nošerka sakskeho myta literatury 2018

17. April 2018

DOKUMENTOWANA NOWINSKA ZDŹĚLENKA SAKSKEHO STATNEHO MINISTERSTWA ZA WĚDOMOSĆE A WUMĚŁSTWO

SMWK – Sächsisches Staatsministerium für Wissenschaft und Kunst

17.04.2018

Róža Domašcyna erhält Sächsischen Literaturpreis 2018

Kunstministerin Dr. Eva-Maria Stange: „Preisträgerin verknüpft sorbische und deutsche Kunst und Kultur auf wunderbare Weise“

Mit dem Sächsischen Literaturpreis wird in diesem Jahr die auf Deutsch und Sorbisch schreibende Autorin und Übersetzerin Róža Domašcyna geehrt. Das entschied eine vom Staatsministerium für Wissenschaft und Kunst eingesetzte Jury aus Autoren und Literaturkritikern. Der Literaturpreis ist mit 10.000 Euro dotiert und wird während einer Veranstaltung im Rahmen der Reihe „Landnahme“ des Sächsischen Literaturrates im Herbst 2018 an die Autorin übergeben.

„Ich freue mich sehr, dass sich die Jury für Frau Domašcyna entschieden hat. Sie ist nicht nur eine bedeutende sorbisch-deutsche Autorin und Übersetzerin. Sie baut mit ihrer Kunst Brücken zwischen sorbischer und deutscher Kunst und Kultur. Die Preisträgerin greift in ihren Werken sorbische Traditionen auf und führt diese in die Moderne. Durch ihre Mehrsprachigkeit hat sie eine ganz eigene Handschrift entwickelt. Als Mitglied der Sächsischen Akademie der Künste ist sie eine wichtige Stimme im kulturellen Leben des Freistaats und knüpft Netzwerke zu den nichtsorbischen Künstlern. Mit der Verleihung des Literaturpreises würdigen wir ausdrücklich Frau Domašcynas umfangreiches sorbisches und deutschsprachiges literarisches Werk und möchten zudem die Öffentlichkeit auf diese großartige Autorin aufmerksam machen.“

Jurymitglied Karin Großmann begründet: „Das erste Buch von Róža Domašcyna, das 1991 in deutscher Sprache erschien, hieß ,Zaungucker‘, und dieser Titel wurde Programm für die Schriftstellerin. Sie lebt und schreibt auf beiden Seiten des Zauns. Mit schöner Selbstverständlichkeit wechselt sie zwischen dem Sorbischen und dem Deutschen, zwischen Lyrik und Prosa, Ironie und Andacht, Ernst und Spiel. In ihrem Doppelland zeigt sie fantastische Sprachkunststücke. Ihre Texte bestechen durch originelle Bilder, poetische Klänge und einen vertrackten Hintersinn. Den Stoff holt Róža Domašcyna oft aus ihrer Umgebung. Kritisch beobachtet sie die Umbrüche in den Dörfern der Lausitz – im Kleinen entdeckt sie eine ganze Welt.“

Der Jury gehören der Verleger Andreas Heidtmann, die Schriftstellerin Undine Materni sowie die Journalisten und Literaturkritiker Karin Großmann, Katrin Wenzel und Dr. Tomas Gärtner an.

Róža Domašcyna wurde 1951 in Zerna bei Kamenz (Oberlausitz) geboren und lebt heute in Bautzen. Sie studierte zunächst Ingenieurökonomie des Bergbaus an der Ingenieurschule für Bergbau und Energetik in Laubusch (Senftenberg). Von 1985 bis 1989 schloss sie ein Studium am Literaturinstitut in Leipzig an. Schließlich ließ sie sich als freischaffende Autorin in Bautzen nieder. Róža Domašcyna hat zahlreiche Lyrikbände veröffentlicht, darunter auch Künstlerbücher. Zudem hat sie Nachdichtungen verfasst, Theaterstücke herausgegeben, Hörspiele und Features veröffentlicht. Sie ist Mitglied des PEN-Zentrums Deutschland und der Sächsischen Akademie der Künste.

Lětni kurs serbšćiny zajimcam ze słowjanskich krajow z lěpšimi kondicijemi

16. April 2018

Zajimcy za Lětni kurs serbskeje rěče a kultury z Čěskeje, Pólskeje a druhich słowjanskich krajow móža so wjeselić: Po internym pruwowanju Załožby za serbski lud je Serbskemu institutej zaso móžno, jim přijomnišu płaćiznu poskićeć. Kurs ma bytostny wuznam za zdobywanje sorabistiskeho dorosta. Serbski institut tuž móžnosć rady wužiwa a naruna dźěl kóštow wukrajnych hosći intensiwneho kubłanskeho poskitka ze swojeho budgeta. Kurs, kotryž wotměje so lětsa wot 13. do 28. julija, płaći z wuwučowanjom, nóclěhom, zastaranjom a ekskursijemi normalnje 600 eurow (za studentow 450 eurow). Wot kursantow ze słowjanskich krajow kaza sej zarjadowar nětko jenož 300 eurow, wot tamnišich studentow 200 eurow.

Dalše informacije pod: www.serbski-institut.de/os/kurs

Přizjewjenski formular je přistupny pod: www.serbski-institut.de/os/prizjewjene

Trjebaće-li dalše informacije, wobroćće so prošu na dr. Fabiana Kaulfürsta: fabian.kaulfuerst.

(Nowinska zdźělenka Serbskeho instituta, wuzběhnył je sadźe Piwarc)

Piwarc 10 lět

14. April 2018

Dźensa před dźesać lětami Georg Milbradt Serba Stanisława Tilicha jako swojeho naslědnika w zastojnstwje ministerskeho prezidenta Sakskeje namjetowaše. Tydźeń pozdźišo, 21. jutrownika 2008, je so serbski blog Piwarca narodźił. Třeći dźeń swojeje eksistency so Tilichej wěnowaše.

Tute linki su 3777. přinošk bloga, kotryž registruje tuchwilu wšĕdny dźeń hač do 250 wopytow. Přerěznje Piwarc potajkim lětdźesatk dołho kusk wjac hač jedyn nastawk na dźeń piše – njedźiwajcy přestawki něšto měsacow w lěće 2016. Blog je drje mój „baby“, ale mějach wot hodownika 2014 njejapcy dalše „dźěći“, a energija čłowjeka je hladajo na powołanje, swójbne žiwjenje a čestnohamtske aktiwity wobmjezowana.

Hdyž je so mój najlubši – dokelž najbóle wužadowacy – „syn“ Salman powołansce a priwatnje we Łužicy etablěrował, sym z blogom pokročował. Poselstwo Piwarca, kiž bu narodnopolitisce bytostnje wot Chróšćan zběžka 2001 wobwliwowany, je – runja wjele druhim rowjenkam – tworjenje rěčnych rumow. Jedyn je Piwarcowy blog sam scomter komentarami čitarjow a hóstnymi přinoškami.

K tomu rozestajenje ze zahubnej a mjeztym w Serbach přewinjenej ideologiju hybridnosće słušeše. A hižo dlěši čas wojowanje za serbske rjadownje z rěčnej homogenitu dźěći a młodostnych na maćernorěčnym niwowje. „Narodny duch“ rěka serbować, smy loni w kubłanskim wuběrku Domowiny jednohłósnje zwěsćili. Tohodla mamy němskorěčnu hegemoniju w serbskim šulstwje přewinyć.

Wěrnosć je přeco praktiska. Je wulkich serbskich spisowaćelow, kotřiž su wjele energije do serbskeje literatury inwestowali, kotruž jich swójske dźěći čitać njemóža. Potom něšto njetrjechi. To samsne je, hdyž sam derje serbowacy čłowjek kubłanski system jako dźěło swojeho žiwjenja zakituje, kiž k tomu wjedźe, zo potomnicy hižo rjenje serbsce rěčeć a pisać njemóža.

Sym libertarny čłowjek, tohodla kóždemu „přećiwnikej“ poskićuju, w hóstnym přinošku na Piwarcu přećiwo Piwarcej argumentować. Štóž pak chce so dale radšo pola mojich šefow hóršić, njech to čini 😉. Tajke je žiwjenje.

Njewěm, hač bych pobrachowace pismiki w prjedawšim přinošku wo Tilichu wudospołnić a zmylki skorigować dyrbjał. To budu hakle činić, jeli so něchtó jako zwólniwy přizjewi, kompletny blog na papjerje wućišćeć. Wšako ja k generaciji słušam, kotraž sej cyle wěsta njeje, hač tute digitalne wěcki docyła eksistuja 😎.

Zapłać Bóh wšěm inspirowacym serbskim ludźom, kotrymž so nanajwutrobnišo za dotal najrjeńši wotrězk mojeho žiwjenja dźakuju. Tohurunja wšěm, kotřiž su mje na najwšelakoriše wašnje přećelnje znjesli. Wězo tež wšĕm, z kotrymiž dobre bjesady a wosebite wokomiki dožiwjeć smědźach. Mějće so jara rjenje 😊!

PS.: Salman budźe nětko chěžkar w małej wjesce Njeswarskeje gmejny, wón stary burski dom přewozmje, zo by z toho ze swojimaj rukomaj čwak přichoda Łužicy natwarił. Kóždemu, kiž k tomu wobmyslenja ma, praji: „Jězusmarja“, čehodla so bojiš?

Rěčna skupina 1 je rěčna skupina 1

13. April 2018

Druhdy ći napismo pokazuje, zo tekst pod nim čitać njetrjebaš 😉. Zo je rěčna skupina 1 najlěpša, je tak a tak jasne, hewak njeby wona skupina 1 była 😊. Fenomenalne wotkryće: Serbske dźěći lěpje serbuja hač němske.

Snadź móžetej hłowna akterka a awtorka na tute wašnje tež sebjewědomje němskeho ludu skrućić: z wubědźowanjom němskeje rěče mjez němskimi a syriskimi dźěćimi. Na kóncu nas epochalne dopóznaće wočakuje: Němske dźěći lěpje němcuja hač syriske 😎.

K tomu móže zaso zastojnik sakskeho kultusoweho ministerstwa gratulować … Z tym mamy skónčnje porjadne měritko: Hłowna wěcka, zo wjac serbsce móžeš hač Němc.

Moje konkluzije z dźěłarnički „Njepřećelskosć přećiwo Serbam – zjaw wšědneho dnja?““

13. April 2018

Štóž newsletter Katolskeho Posoła čita abo pdf-wudaće ma, hižo wo nastawku k fachowemu dnjej „Lubosć k blišemu – policija – towaršnosć“ wě: „Racionalnu“ perspektiwu policistow a „emocionalny“ wid angažowanych do woprawdźiteho dialoga wjesć, je nadawk, kotryž njeje fachowy dźeń w Budyšinje tak prawje zdokonjał. Ale přiwšěm su wuhlady do přichoda date. Na zakładźe tutoho přinoška z pjera Piwarca chce awtor tule – takrjec jako nóžku k wotrězkej „Wo njepřećelskosći přećiwo Serbam“ z dohladom do wotpowědneje dźěłoweje skupiny – někotre mysle dodać.

1. Stare časy běchu hubjeńše: Dźensa móžeš na přikład bjez wušparanjow w Kulowje na zjawnych městnach z dźěćimi serbować – to běše před jednej generaciju hišće cyle hinak (tak Sonja Hrjehorjowa ze swójskich nazhonjenjow). Tež Jurij Špitank rozprawješe wo prjedawšich njepřećelskosćach serbowanja dla w busu do Kamjenca. Tón problem je tohorunja rozrisane – bohužel přez to, zo bus hižo njejězdźi. Na kopańcy běchu hdys a hdys samo sudnicy mjez sobu serbowacym hrajerjam ze žołtej kartku hrozyli – tež tajke něšto bohudźak hižo njedawa. Potajkim mjenje stracha, wjac sebjewědomja!

2. Zo by policija přichodnje statnemu rěčnistwu skutkowniše dopokazy napadow na Serbow kaž w lěće 2014 předpołožić móhła, je trjeba, so po móžnosći na městnje wo natočenje z handyjom starać resp. jasne wuprajenja konkretnych swědkow prezentować. Woni móhli so škitać, tak přisłušny policist namjetowaše: Město priwatneje adresy by so tež za kóždeho potrjecheneho serbskeho swědka adresa Domowinskeho zarjada do aktow přepytowanjow a sudniskeho jednanja zapisać móhła.

3. Wuznawacy ateist Měto Nowak je za pozbudźenje do přichoda přikład „nakazanja“ ewangelskeje cyrkwje mjenował: wot stawiznow potłóčowaceje germanizacije do doby aktiwneho spěchowanja serbowanja a serbskeho ludu. Tuchwilu je najwjetša přećelnosć napřećo Serbstwu tam, hdźež je hižo nimale mortwe, a najwjetša hida, hdźež je najbóle žiwe. Tak su – po měnjenju Piwarca – konflikty tež wuraz žiweho Serbstwa, na kotrymž móže so něchtó postorkować. Runje tohodla pak trjebamy w jadrowych kónčinach rěčnu ofensiwu w zjawnosći: Žadyn rjemjeslnik bjez serbskeje wabjenskeje tafle!

4. Dyrbimy mjez hłuposćemi a njepřećelskosćemi rozeznawać. Nic kóžde njeporadźene hrónčko, kaž při Ewangelskim šulskim centrumje w Huskej, je wuraz hidy. Pobrachowacu sensibilitu móžeš z wjac wědu přewinyć. Zo njebychu so Serbja wjele Němcam prěnjotnje jeničce jako jejka molowacy lud w folkloristiskich drastach jewili, je nadawk Serbow samych a jich přećelow. Hdyž bě pak w internetnej knize wobličow na stronje Sakskich Nowin wulki shitstorm přećiwo Janej Nukej, dokelž na pobrachowace mjeno „Sprjewja“ při nowym zapadnym wobjězdźe Budyšina skedźbnješe, steji runoprawosć Serbow na hračkach.

Literarno-hudźbny wječork w barace

13. April 2018

Sobotu (jutře) wječor w 19.30 hodź. so w Nukničanskej barace literarno-hudźbny wječork wotměje.

Syman Deleńk, Hańža Wjeselic, Bosćan Nawka, Šćěpan Ričel, Aleksaner Knobloch, Andreja Chěžcyna a Měrćin Wjenk čitaja.

Zastup je darmotny.

Socialna runowaha w Serbach

2. April 2018

Na serbskich wsach njeje ani chudych ani bohatych – městna cyle deleka a horjeka wobsadźene njejsu. Poprawom je to towaršnosć jeničce srjedźneje woršty. Wonkowny napohlad to wobkruća: Žane rozpadanki, skerje wjetše domy jako standard, nimale kaž wila, ale z přerěznje wjac ludźimi nutřka hač we wotpowědnych twarach němskich susodow.

Nimamy dołhodobnje bjezdźěłnych, bjezdomnych scyła nic. Relewantna kriminalita njeje, „socialnje napadnych“ ludźi, wo kotrychž dźěći so stat starać trjeba, tež nic. Na čimž to zaleži, bĕše hižo wjele ludźom tema přemyslowanja. Z mojeho wida je hłowna přičina wosebje wulka mjezsobna socialna zawjazanosć: Ludźo tu „socialnje słabi“ njejsu, dokelž su w swojej zamołwitosći blišim sami socialnje sylni.

Na přeswědčace wašnje je Robert Böhmer, mjeztym Budyski měšćanosta za financy, porjad, kubłanje a socialne naležnosće, w katolskim Serbam wěnowanym wotrězku swojeho dokterskeho dźěła wo zwisku mjez mentalitu a hospodarstwom tón fenomen hižo před 13 lětami rozkładł. Hlej knihu „Der Geist des Kapitalismus und der Aufbau Ost“:

https://www.thalia.de/shop/home/artikeldetails/der_geist_des_kapitalismus_und_der_aufbau_ost/robert_boehmer/ISBN3-937672-42-7/ID10464383.html